Monday, May 28, 2012

പനമറ്റം ശ്രീ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം

"തീർത്ഥാന്തേ തടിനീതടേ ജലനിധേ സ്തീരേ സരിൽസംഗമേ ശൈലാഗ്ര്യേദ്രിതടേ" എന്ന് തച്ചുസാസ്ത്രത്തിൽ വിധിച്ചിരുക്കുന്ന ലക്ഷണമൊത്തരീതിയിൽ, ഗ്രാമത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് നാലുവശവും ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന കുന്നുകളുടെ അടിവാരത്തിൽ പനമറ്റം ശ്രീ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു (Sri Bhagavati Temple, Panamattom, Kottayam Dist). പണമറ്റം എന്ന സ്ഥലനാമമാണ്‌ പിൽക്കാലത്ത് പനമറ്റം ആയത് എന്നാണ്‌ നിഗമനം. കോട്ടയം ജില്ലയിലാണ്‌ ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. വളരെ പഴക്കമുള്ള ക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ സങ്കേതത്തെ ആശ്രയിച്ചാലുണ്ടാകുന്ന ഫലങ്ങൾ കേട്ടറിഞ്ഞ് ആരാധനാബാഹുല്യം വർദ്ധിക്കുകയും കാലക്രമേണ ഇതൊരു മഹാക്ഷേത്രമായി മാറുകയും ചെയ്തു. വിശേഷപ്പെട്ട ചൈതന്യാവസ്ഥകളെക്കൊണ്ട് സമ്പുഷ്ടമാണിവിടം. ഇവിടെ കുടികൊള്ളുന്ന എല്ലാ ചൈതന്യങ്ങളും ഭക്തജനങ്ങൾക്ക് അഭീഷ്ട വരദായകരായിത്തീരുന്നു.

"ധരാധരശ്യാമാളാംഗം
ക്ഷുരികാബാണധാരിണം
കിരാതവപുഷം വനേ
കരാകലിതകാർമ്മുകം"
-- ശിവപാർവ്വതി സ്തുതി

"അഞ്ജനാചലനിഭാ ത്രിലോചനാ
സേന്ദുഖണ്ഡവിലസസത് കപർദ്ദികാ
രക്തപട്ടപരിധായിനീ ചതു-
ശ്ചാരുദംഷ്ട്രപരിശോഭിതാനനാ
ഹാരനൂപുരമഹാർഹകുണ്ഡലാ-
ദ്യുജ്വലാ ഘുസൃണരഞ്ജിതസ്തനാ
പ്രേതരൂഢഗുണസത് കപാലിനീ
ഖഡ്ഗചർമ്മവിധൃതാസ്തു ഭൈരവി"
-- ഭദ്രകാളി സ്തുതി

പ്രഥമദൃഷ്ട്യാതന്നെ ഇതൊരു ശൈവശക്തി സമന്വയമാണെന്ന് കാണാം. ഉത്തമ കുടുംബമാതൃകയ്ക്ക് ഉദാഹരണമാകുന്നവിധം മഹാദേവനും പാർവ്വതീദേവിയും സന്താനങ്ങളോടും പരിവാരങ്ങളോടും കൂടി സസന്തോഷം വാണരുളുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഈ ചൈതന്യങ്ങളെ ഒരു ഉത്തമ കുടുംബമായി സങ്കൽപ്പിച്ച് പൂജിച്ചാൽ കുടുംബഭദ്രത ഫലം. രണ്ട് ശ്രീകോവിലുകളിൽ തെക്ക് മഹാദേവനും ദേവിയും ഒരേ പീഠത്തിൽ കിഴക്ക് ദർശനമായി വസിക്കുന്നു. കിരാതവേഷധാരികളായി അർജ്ജുനന്‌ പാശുപതാസ്ത്രം ഉപദേശിച്ചുകഴിഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലാണ്‌ പ്രതിഷ്ഠ. ആടിയും പാടിയും സന്തോഷത്തൊടെ കഴിയുന്ന സമയമായതിനാലും അർജ്ജുനന്റെ അഹങ്കാരം മാറ്റി അനുഗ്രഹം ചൊരിയുന്ന അവസ്ഥയിലും നിൽക്കുന്നതിനാലും ഈ ദേവീദേവന്മാരെ പൂജിച്ചാൽ മനഃശുദ്ധിയും ജ്ഞാനവും ഉണ്ടാവും. ജഗത്തിന്റെ മാതാപിതാക്കളായ മഹാദേവനെയും പാർവ്വതീദേവിയെയും ആരാധിക്കുകവഴി കന്യകമാർക്ക് ഇഷ്ടവരന്മാരെ പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന ഉമാമഹേശ്വരന്മാരായും ആരാധിക്കുന്നു. വടക്കേനടയിൽ മഹാദേവന്റെ ജഡയിൽ നിന്നും ഉദ്ഭവിച്ച ഭദ്രകാളി കുടികൊള്ളുന്നു. മാതാപിതാക്കളുടെ ആഗമനത്തോടെ സ്വയം സ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുത്ത സ്വയംഭൂസ്വല്പം രൗദ്രത തോന്നിക്കുമെങ്കിലും ‘ഭദ്രം കലയതി’ എന്ന പ്രകാരം ഐശ്വര്യത്തെയും സുഖത്തെയും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നവളായിത്തീരുന്നു. കാളി, ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി എന്നീ ചൈതന്യങ്ങൾ ലയിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ ഉപാസിക്കുന്നവർക്ക് ഐശ്വര്യവും ജ്ഞാനവും സിദ്ധിക്കുന്നു.

രണ്ട് ഗണപതിമാർ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏക ക്ഷേത്രമാണിത് എന്നുവിശ്വസിക്കുന്നു. ബാലഗണപതി മൂലഗണപതി എന്നിങ്ങനെ 2 ഗണപതിവിഗ്രഹങ്ങൾ. വലതുഭാഗത്തേക്ക് തുമ്പിക്കൈ തിരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അഭീഷ്ടവരദായകത്വമാണ്‌ ഫലം. ഇവിടെ രണ്ട് ഗണപതിവിഗ്രഹങ്ങളുടെയും തുമ്പിക്കൈ വലത്തേക്കണ്‌.നഷ്ടസാധനങ്ങൾ തിരിച്ച് ലഭിക്കുന്നതിനും ഇഷ്ടവരലാഭത്തിനും ഭഗവാന്‌ നിവേദിച്ച് ഫലം സിദ്ധിക്കുന്നു.

ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്‌ കാരണവരായ ഉപാസകനും യോഗിയുമായ ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണൻ ആണ്‌ നാലമ്പലത്തിന്‌ പുറത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രക്ഷസ്സ്. കുടുംബഐക്യത്തിനും സമൂഹഐക്യത്തിനും ഇവിടെ പാൽപായസ നിവേദ്യം സാധാരണമാണ്‌. ഇവിടുത്തെ  പൂർവ്വിക ഉടമസ്ഥരായ ഊരുമഠത്തിൽ തമ്പുരാന്റെ മഠത്തിൽ ഉപാസിച്ചുവന്നിരുന്ന ദുർഗ്ഗാദേവിയെ ആണ്‌ വടക്കുഭാഗത്ത് പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നത്. ദുഷിച്ചതിനെ പോറ്റുന്നവൾ എന്നും ദുർഗ്ഗ എന്ന പേരിന്‌ അർത്ഥമുണ്ട്. ദുരിതങ്ങൾ മാറ്റുന്നവൾ എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. പരാശക്തിയായ ജഗംദംബയുടെ മറ്റൊരുഭാവമാണ്‌ ദുർഗ്ഗാദേവി. ദുരിതങ്ങൾ അകറ്റാൻ മഹാദേവന്റെ ചൈതന്യം ഉൾക്കൊണ്ട ധർമ്മരക്ഷകനായ ശാസ്ത്രാവിന്റെ പ്രതിഷ്ഠയും ഇവിടെയുണ്ട്.

ഭൂതത്താൻ വല്യച്ഛൻ ഇവിടെ ഒരു കാര്യസ്ഥനായി നിലനിൽക്കുന്നു. ഈ കുടുംബത്തിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നോക്കി നടത്തുന്ന ഉത്തമ കാര്യസ്ഥനാണ്‌ ഭൂതത്താൻ. പുരാണങ്ങൾ പ്രകാരം ഭൂതത്താന്റേത് മെലിഞ്ഞ ശരീരവും നീണ്ട് അലസമായ തലമുടിയും ചുവന്ന കണ്ണുകളും നീണ്ട ചെവിയുമാണ്‌. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംരക്ഷണം ഉറപ്പുവരുത്തിക്കൊണ്ട് ദൂരേക്ക് ശ്രദ്ധിച്ച് ചുറ്റിനടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌ പഞ്ചഭൂതങ്ങൾ. മഴലഭിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയും തൽക്കാലത്തേക്ക് മഴശമിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയും കരിക്കിൻവെള്ളം പ്രധാനമാണ്‌.

മീനപ്പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള മീനപ്പൂരമഹോത്സവമാണ്‌ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഒരു പ്രധാന ആചാരമാണ്‌ പടയണി (Patayani). ദാരികവധം കഴിഞ്ഞ ശ്രീഭദ്രകാളിയുടെ അടങ്ങാത്ത കോപം ശമിപ്പിക്കുന്നതിനായി ഭൂതഗണങ്ങൾ ദേവിയുടെ മുന്നിൽ പാടിയാടിയ നൃത്തമാണ്‌ പടയണിക്കോലങ്ങൾ. ദേവി തന്റെതന്നെ കോലം ദർശിച്ച് കലിയടങ്ങി എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു. ഭൈരവി എന്നാണ്‌ ദേവിയുടെ ഈ രൂപം അറിയപ്പെടുന്നത്. കരസ്ഥാന കോലങ്ങളായി തുള്ളുന്ന ഭൈരവി, കാലൻ, യക്ഷി, പക്ഷി, മറുത, പിശാച് തുടങ്ങിയ കോലങ്ങൾക്കു പുറമെ ഭക്തജനങ്ങൾക്ക് വഴിപാടായി കോലം തുള്ളിക്കുന്നതിനുള്ള സൗകര്യവുമുണ്ട്. ഈ വഴിപാടുകളെല്ലാം നാനാവിധ ദോഷശാന്തിക്ക് ഉത്തമവും സർവ്വൈശ്വര്യപ്രദവുമായ കാര്യമാണ്‌. കുടുംബത്തിന്റെ മുഴുവൻ ദുരിതശാന്തിക്ക് കാലൻകോലവും; ഐശ്വര്യം, സമ്പത്ത്, സർവ്വമംഗളങ്ങൾ ഇവയ്ക്ക് ഭൈരവികോലവും; രോഗശാന്തി, ബാലപീഡ ഇവ മാറുവാൻ മറുതകോലവും; ശനിദോഷം മാറുന്നതിനും പെൺകുട്ടികളുടെ ഐശ്വര്യത്തിനും യക്ഷിക്കോലവും; പക്ഷിബാധ, തളർച്ച ഇവയകറ്റാൻ പക്ഷിക്കോലവും വഴിപാടായി നടത്തുന്നു. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് എല്ലാദിവസവും എതിരേൽപ്പിനുശേഷം കളംകണ്ടുതൊഴൽ എന്ന ചടങ്ങ് നടക്കുന്നു. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള വളരെ പ്രധാനവും അതിശ്രേഷ്ഠവുമായ ഒരു ചടങ്ങാണ്‌ കളംകണ്ടുതൊഴുക എന്നത്.
* ~ ~ ! ~ ~ *

Wednesday, May 09, 2012

ആണവോർജ്ജം: മുൻഗാമികൾ പഠിപ്പിക്കുന്ന പാഠങ്ങൾ

ജപ്പാൻ ഇന്ന് ആണവോർജ്ജരഹിതരാജ്യം. 1970നു ശേഷം ആദ്യമായാണ്‌ ജപ്പാൻ ആണവോർജ്ജരഹിത രാജ്യമാകുന്നത്. ആണവവൈദ്യുതി ഉൽപ്പാദനത്തിൽ മൂന്നാം സ്ഥാനത്തായിരുന്ന ജപ്പാനിൽ അൻപത് ആണവറിയാക്ടറുകൾ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു. ഫുക്കുഷിമ ദുരന്തത്തെത്തുടർന്നുണ്ടായ പ്രതിഷേധങ്ങളുടെ ഫലമായി 2012 മെയ് 5ന്‌ ടൊമാരി നിലയത്തിലെ റിയാക്ടറും പ്രവർത്തനം നിർത്തിയതോടെ ജപ്പാൻ അണുശക്തി രഹിത രാജ്യമായിമാറി. നാൽപ്പത് വർഷം പഴക്കമുള്ള ആണവനിലയമായ ഫുക്കുഷിമ (fukushima) നിലയത്തിൽ 2011 മാർച്ച് 15ന്‌ ചോർച്ചയും വൻദുരന്തവും ഉണ്ടായി. ഭൂകമ്പത്തിന്റെയും സുനാമിയുടെയും ഫലമായി സംഭവിച്ച ദുരന്തം. വൻതോതിൽ പുറത്തേക്ക് വ്യാപിച്ച റേഡിയോ ആക്ടീവ് പദാർത്ഥങ്ങൾ കാറ്റിൽ അകപ്പെട്ട് വളരെ ദൂരേയ്ക്ക് വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു. വെള്ളത്തിലും ധാന്യങ്ങളിലും പച്ചക്കറികളിലും പാലിലും വരെ അപകടകരമായ വികിരണങ്ങൾ ഉണ്ടായതായി ലോകാരോഗ്യസംഘടന കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. ടൊമാരി പ്ലാന്റിന്റെ മൂന്നാമത്തെ യൂണിറ്റാണ്‌ അവസാനമായി പൂട്ടിയത്. പ്ലൂട്ടോണിയം കൂടിക്കലർന്ന ഇതിലെ ഇന്ധനം അർദ്ധായുസ്സനുസരിച്ച് ക്ഷയിച്ച് തീരാൻ 482000 വർഷമെടുക്കും ! ഒരിക്കലാരംഭിച്ചാൽ സംഹരിക്കാനാവാത്ത ശക്തിയാണ്‌ അണുശക്തി.

“അപകടകരമായ ഒരു വഴിമാറിപ്പോകൽ” ആണ്‌ ആണവപരിപാടി എന്ന് ഗ്രീൻപീസ് ഇന്റർനാഷനൽ ന്യൂക്ലിയർ എനർജി പ്രൊജക്ട് ലീഡർ യാൻ ബെറാനെക്ക് പറയുന്നു. ഊർജ്ജ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതിനായി അതിവിനാശകരമായ പാതയിലേക്കുള്ള വഴിമാറിപ്പോകൽ. ചെർണോബിൽ ആണവമലിനീകരണം ഉത്തരാർദ്ധഗോളത്തെ മുഴുവനാണ്‌ ബാധിച്ചിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഔദ്യോഗിക കണക്കുകൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് എത്രയെത്രചെറുതായാണ്‌ ! അണുശക്തി ഒട്ടും ലാഭകരമല്ലെന്ന് 1979ലെ ത്രീമൈൽ ഐലന്റ് അപകടത്തിനുശേഷം അമേരിക്ക പറഞ്ഞത്. സുരക്ഷാപരമായ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഒന്നും വെളിപ്പെടുത്തിയതെയില്ല. ഏതായാലും അതിനുശേഷം ഒറ്റ ആണവനിലയം പോലും അവർ പണിതിട്ടില്ല. കൽക്കരിയും ഗ്യാസുമോന്നും അണുശക്തിയോട് താരതമ്യപ്പെടുത്താനേകഴിയില്ല. കാരണം അവിടെ എന്തെങ്കിലും അപകടം സംഭവിച്ചാൽ ആ പ്രദേശത്ത് മാത്രമേ ബാധിക്കുകയുള്ളൂ. ആണവനിലയത്തിന്റെ കാര്യത്തിലാവുമ്പോൾ ബാധിക്കുന്നത് ആ പ്രദേശത്ത് മാത്രമല്ല, വിദൂരസ്ഥലങ്ങളിലേക്കുകൂടിയാണ്. മനുഷ്യരിലും സസ്യങ്ങളിലും ജന്തുക്കളിലും തലമുറകൾ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ജനിതകവൈകല്യവും അണുവികിരണത്തിന്റെ ഫലമായി സംഭവിക്കുന്നു.

ചെറിയ ചെറിയ ‘സംഭവങ്ങൾ’

ദുരന്തങ്ങളായി ഗണിക്കപ്പെടാത്ത ‘ചോർച്ചകളും’ ‘സംഭവങ്ങളും’ ആണവനിലയങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ കാണാം. ‘സുരക്ഷിതമായ പരിധി’ ലംഘിക്കാത്ത സംഭവങ്ങൾ എന്നാണ്‌ ഇവയെ വിശേഷിപ്പിക്കാറുള്ളത്. എന്നാൽ ആണവനിലയങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ സുരക്ഷിതമായ പരിധി എന്നൊന്നില്ല. എത്രചെറിയ അളവിലുള്ളതായിരുന്നാലും സാരമുള്ളതാണ്. മറ്റേതോരു വ്യാവസായിക അപകടമോ ദുരന്തമോ ആയാലും അത് പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ഒതുങ്ങിയേക്കും. എന്നാൽ അണുശക്തി അങ്ങനെയല്ല. ചിലപ്പോൾ വികിരണത്തിന്റെ പ്രത്യാഘാതം വർഷങ്ങൾക്കുശേഷമായിരിക്കും തലപൊക്കിത്തുടങ്ങുന്നത്. ഇവിടെ ‘ചെറിയ സംഭവം’ എന്നൊന്നില്ല. പ്രവചനാതീതമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ മാത്രം.

അതിവിടെ സംഭവിക്കില്ല

‘അതിവിടെ സംഭവിക്കില്ല’. ഈ ആത്മവിശ്വാസമാണ്‌ അണുശക്തിയുമായി മുന്നോട്ടുപോകാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്. ശാസ്ത്രത്തിന്റെ കെട്ടുറപ്പിലുള്ള വിശ്വാസം. ത്രീമൈൽ ഐലന്റിൽ അപകടസമയത്തെത്തിയ സോവിയറ്റ് വിദഗ്ധർ പറഞ്ഞത് അത്തരമൊരു അപകടം റഷ്യയിൽ സംഭവിക്കില്ലെന്നും അവിടുത്തെ റിയാക്ടറുകൾ മറ്റൊരുതരത്തിൽ പെട്ടതായിരുന്നു എന്നുമാണ്‌. അതിനുശേഷം റഷ്യയിൽ ചെർണോബിൽ ദുരന്തം നടന്നു. അപ്പോൾ മറ്റു പല രാജ്യങ്ങളിലെയും വിദഗ്ധർ റഷ്യയിലെ സിസ്റ്റത്തിന്റേതുമാത്രമായ പോരായ്മകൾ കൊണ്ടാണ്‌ ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചതെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. അതെ, ചെർണോബിൽ മാതൃകയിലായിരുന്നില്ല ഫുകുഷിമ റിയാക്ടർ. എന്നിട്ടും അവിടെയും ദുരന്തം ആവർത്തിച്ചു. എന്തുകൊണ്ട് ? കുറ്റമറ്റമാതൃക എന്ന ലോകമാകമാനം പ്രചരിപ്പിക്കാനാവുന്ന ഒരു റിയാക്ടർമാതൃക ഇതുവരെ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല. പ്രാദേശികമായ ചുറ്റുപാടുകളും ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ  പ്രത്യേകതകളും കണക്കിലെടുത്താണ്‌ ഓരോ നിലയവും നിർമ്മിക്കാറുള്ളത്. അങ്ങനെയാവുമ്പോൾ ഓരോ നിലയവും അനന്യമായ (unique) സങ്കേതമാണ്‌. ആ പരിതസ്ഥിതിയുടെയും അതിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന സാങ്കേതികവിദ്യയുടെയും ഒത്തുചേരൽ അവിടെ മാത്രമാണ്‌ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. അങ്ങനെ ഓരോ അണുശക്തിനിലയവും സ്വയം ഒരു പരീക്ഷണവസ്തു ആകുന്നു. അപകടങ്ങൾ സംഭവിക്കുമ്പോൾ അത് മറ്റൊരിടത്തും സംഭവിക്കാത്തതുമാകുന്നു.

ദുരന്തമുണ്ടായാൽ പ്രാവർത്തികമാക്കനുള്ള ദുരന്തനിവാരണ നടപടികൾ അധികൃതർ ആസൂത്രണം ചെയ്തുവച്ചിരിക്കും. ദുരന്തമുണ്ടാവില്ല എന്ന് അവർക്ക് ഉറപ്പില്ലാത്തതിനാൽ. ദുരന്തമേഖലയിൽ മനുഷ്യൻ കടന്നുചെന്നുവേണം കാര്യങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കാൻ. ജനങ്ങളെ ഒഴിപ്പിക്കുന്നതും ആണവ മാലിന്യങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതുമുൾപ്പെടെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ. രക്ഷാപ്രവർത്തകരുടെ ത്യാഗത്തിന്‌ പ്രതിഫലം നൽകുമെന്നും കുടുംബത്തെ സംരക്ഷിക്കുമെന്നും മരണാനന്തര ബഹുമതികൾ നൽകുമെന്നുമൊക്കെയായിരുന്നു ചെർണോബിൽ ദുരന്തസമയത്ത് അധികൃതരുടെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ.

ആണവ മാലിന്യ നിർമ്മാർജ്ജനം

ഒരിക്കൽ സൃഷ്ടിച്ചാൽപ്പിന്നെ സംഹരിക്കാനേ കഴിയില്ല. അർദ്ധായുസ്സനുസരിച്ച് വിഘടിച്ച് തീരുന്നതുവരെ വികിരണങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും. ഒരിക്കൽ ഒരു റിയാക്ടറിൽ ഇന്ധനം നിറച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നീട് അത് പ്രവർത്തനം നിർത്തിയാലും സ്ഫോടനസാധ്യതയേ ഇല്ലാതാകുന്നുള്ളൂ; വികിരണഭീഷണി ഇല്ലാതാകുന്നില്ല. അല്പാൽപമായി കൊല്ലാനുള്ള കഴിവ് അതിനുണ്ടായിരിക്കും. റിയാക്ടറുകളിൽനിന്നുള്ള റേഡിയോ ആക്ടീവ് മാലിന്യങ്ങളുടെ പുനഃസംസ്കരണത്തോത് വളരെക്കുറവാണ്‌. ഏകദേശം 1% മാത്രം. ഇത് മിക്കവാറും അണുബോംബ് ഉണ്ടാക്കാനായിരിക്കും പ്രയോജനപ്പെടുത്തുക. ആണവമാലിന്യങ്ങൾ തീവ്രവാദികളുടെ പക്കൽ എത്തിപ്പെടാതിരിക്കാനുള്ള ശ്രദ്ധയും പലരാജ്യങ്ങൾക്കുമില്ല. പുനഃസംസ്കരിച്ചാലും ബഹുഭൂരിഭാഗവും മാലിന്യമായിത്തന്നെ അവശേഷിക്കുന്നു. കടലിലോ നിബിഢവനത്തിലോ നിക്ഷേപിക്കുന്നു. അതവിടെക്കിടന്ന് മാരകമായ വികിരണപ്രക്രിയ തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. യാദൃശ്ചികമായി മനുഷ്യരിലും ജീവജാലങ്ങളിലും വികിരണം എത്തിപ്പെടുന്നു. ആണവമാലിന്യങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിന്റെ പ്രായോഗികവശങ്ങൾ ജനങ്ങളിൽ നിന്നും മറച്ചുവയ്ക്കാൻ ലോകരാജ്യങ്ങൾ താൽപര്യപ്പെടുന്നതിനാൽ ഇതേക്കുറിച്ച് വാർത്തകളും വിവരങ്ങളും പുറത്തുവരുന്നതും അപൂർവ്വം.
~ ~ ~ ~ ~

Wednesday, April 25, 2012

'ആത്മദംശനം' - മൈന ഉമൈബാൻ


Athmadamsanam

പ്രകൃതിയോടിണങ്ങിയ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ, വീക്ഷണങ്ങൾ, വിഷചികിത്സയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അനുഭവങ്ങളും അറിവുകളും, പാരിസ്ഥിതിക വിഷയങ്ങൾ എന്നിവയടങ്ങുന്ന രചന. അമൂല്യമായ നാട്ടറിവുകളെക്കുറിച്ചുള്ള സൂചനകളും, അത്ഭുതകരവും അവിശ്വസനീയവുമായ അനുഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകളും പങ്കുവയ്ക്കുന്നു. കാടിന്റെ ഭംഗിയും പ്രകൃതിയോടുചേർന്ന ജീവിതവും കടന്നുവരുന്ന സന്ദർഭങ്ങളോരോന്നും ആസ്വാദനപൂർവ്വം അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അത് വായനയെ രസകരമാക്കുന്നു; പ്രത്യേകിച്ചും ബാല്യകാല അനുഭവങ്ങൾ. പ്രകൃതിസ്നേഹവും പ്രകൃതിയോടിണങ്ങിയ ജീവിതവും നാട്ടറിവുകളും മുൻനിർത്തിയുള്ള രചന.

വിഷചികിത്സയെക്കുറിച്ചും പറയുന്നുണ്ട്. ചിലമനുഷ്യർ സർപ്പങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നു മറ്റുചിലർ ശത്രുവായിക്കരുതുന്നു. എന്നാൽ, പ്രകൃതിയിലെ ഒരു ജീവിയായ പാമ്പുകളെ സ്നേഹിക്കുകയും ഒരു സഹജീവിയായി അവയെ കരുതുകയുമാണിവിടെ. പരമ്പരാഗതരീതിയിലുള്ള വിഷചികിത്സ. ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള ചികിത്സമാത്രമല്ല അതോടൊപ്പം മന്ത്രപ്രയോഗവും പൂർവ്വികർക്ക് വശമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാലിന്ന് ഔഷധങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ചികിത്സമാത്രം. മന്ത്രപ്രയോഗങ്ങളിലും അതോടനുബന്ധിച്ച ശാസ്ത്രങ്ങളിലും കേന്ദ്രീകരിച്ച് പഠനം നടത്തിയിട്ടില്ലായെന്നാണ്‌ കാണുന്നത്; അവയിൽ സ്പർശിക്കുകയും അവയിലൂടെ കടന്നുപോവുകയും ചെയ്തിട്ടും. മന്ത്രങ്ങളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത് ശരീരശാസ്ത്രസംബന്ധിയായ അറിവുകളും അവയുടെ നേർപ്രയോഗങ്ങളുമായിരിക്കാമെന്ന നിഗമനത്തിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാവുന്ന വിധമാണ്‌ ആ വിവരണഭാഗങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്നത്.

അധിനിവേശസസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിശദമായ ലേഖനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. കൃത്യമായ വിവരണങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പഠനാർഹമായവ. സമീപകാലത്ത് പ്രകൃതിയിൽ സംഭവിച്ച പരിണാമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അവലോകനവും അതോടനുബന്ധിച്ച് ചേർത്തിരിക്കുന്നു. നേർക്കാഴ്ച്ചകൾ. വനവൽക്കരണത്തിലെ അപാകതകളെക്കുറിച്ചും അന്ധമായി സസ്യങ്ങൾ വച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ദോഷങ്ങളെക്കുറിച്ചും വിവരിക്കുന്നു.

ഒട്ടനവധി നിഗൂഢസത്യങ്ങളും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളും നിറഞ്ഞതാണ്‌ ഈ പ്രകൃതിയും മനുഷ്യരും. ചിലപ്പോൾ തെറ്റായവിശ്വാസങ്ങളുടെയും അയിത്തങ്ങളുടെയും പിടിയിൽപ്പെട്ടുപോകാം. അല്ലെങ്കിൽ വിലപ്പെട്ട അറിവുകൾ മൂഢവിശ്വാസങ്ങളെന്ന പേരിൽ തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ടുപോകാം. സത്യമേത് മിഥ്യാധാരണയേത് എന്ന് വൈകിപ്പോകാതെ തിരിച്ചറിയാനായിരുന്നെങ്കിൽ... എന്ന് ചിന്തിക്കാനിടയാക്കുന്ന അദ്ധ്യായങ്ങളും കാണാം.

മഞ്ഞും തണുപ്പും പച്ചപ്പും എക്കാലവും മനുഷ്യർക്ക് ഹൃദ്യമായ വിഷയങ്ങളാണ്‌. ഒരിക്കൽ ഇതെല്ലാം ഒരു കേട്ടുകേൾവി മാത്രമായി അവശേഷിച്ചാൽ ആ തലമുറ ആരെയായിരിക്കും ശപിക്കുക ? ഇന്ന് നമുക്കെന്ത് ചെയ്യാനാവും ? ലളിതവും പ്രായോഗികവുമായ ഒട്ടനവധി കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ പുനഃരുദ്ധാരണം നാം ആത്മാർത്ഥമായിത്തന്നെ നടത്തണം. പ്രകൃതിസ്നേഹം അറിവിന്റെ തലത്തിൽനിന്നും അനുഭവത്തിന്റെ തലത്തിലേക്ക് ഉയരണം. പ്രകൃതിസംരക്ഷണ യജ്ഞങ്ങൾ പരാജയപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതിന്റെ കാരണവും ഇത്തരമൊരു സമീപനത്തിന്റെ അഭാവമാണ്‌. നഷ്ടപ്പെട്ട ആ അതിമനോഹര പ്രകൃതിയെ നമുക്ക് വീണ്ടെടുക്കാനാവട്ടെ...

Book : ആത്മദംശനം       Athmadamshanam
Author : മൈന ഉമൈബാൻ    Myna Umaiban
Publishers: മാതൃഭൂമി ബുക്സ്       Mathrubhumi Books
Category : ലേഖനങ്ങൾ               Essays / Non-fiction
Language: Malayalam
First Edition: January 2012

ISBN 978-81-8265-270-5
Pages: 96 Price: Rs. 65/-
~ ~ ~ ! ~ ~ ~

Sunday, April 15, 2012

May I read this book ?

വിമർശനത്തിന്‌ അതീതരായ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാൻ പാടില്ലാത്ത മതസാംസ്കാരിക സംഘടനകളും വ്യവസായ രാഷ്ട്രീയ പ്രമുഖരുമാണ്‌ പുസ്തകനിരോധനത്തിന്‌ മിക്കവാറും കാരണമാകുന്നത്. സംസ്കാരത്തെയും മതങ്ങളെയും വിശ്വാസങ്ങളെയും വെറും വൈകാരികമായി മാത്രം സമീപിക്കുന്ന സങ്കുചിതമനസ്ഥിതിയുള്ളവർക്കിടയിൽ അവയ്ക്കെതിരെയുള്ള ആരോപണങ്ങൾ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്കുകാരണമാകുന്നു. മതവികാരങ്ങളെ വൃണപ്പെടുത്താൻ പാടില്ല എന്ന് പറയുന്നതിനു പകരം ആരോപണങ്ങളെ യുക്തിപൂർവ്വം ഖണ്ഡിക്കാനാവണം അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം നിലപാട് വ്യക്തമാക്കാൻ കഴിയണം. അതിനുള്ള അജ്ഞതയും വൈകാരികമായ പക്വതയില്ലായ്മയും കലാപങ്ങൾക്കു കാരണമാകുന്നു. വിമർശനത്തിന്‌ അതീതരായിരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വ്യവസായ പ്രമുഖരും രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളുമാണ്‌ മറ്റൊരു കാരണം. വേണ്ടത്ര റിസേർച്ച് നടത്താതെയാണ്‌ പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതത്രേ. വസ്തുനിഷ്ടമായി കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള അവസരം കിട്ടിയിട്ടും എന്തുകൊണ്ട് അതിനുശ്രമിക്കാതെ, പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പുസ്തകത്തിന്റെ നിരോധനത്തിനായി വാദിക്കുന്നു ? ഒരു പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചാൽ ആ വസ്തുതകൾ എല്ലാവരും അറിയും. പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ലെങ്കിൽ അതിലെ ആശയങ്ങൾ പ്രശ്നകാരികളുടെ ചെവിയിൽ മാത്രം എത്തും എന്നുകൂടി അറിയുക. ഈ പുസ്തകങ്ങളൊന്നും സർക്കാർ അംഗീകൃതരേഖകളാണെന്നോ പാഠപുസ്തകങ്ങളാണെന്നോ ആരും അവകാശപ്പെട്ടിട്ടില്ല. വായിക്കാം വിശ്വസിക്കുകയോ അവിശ്വസിക്കുകയോചെയ്യാം. ചിലർ അംഗീകരിക്കുന്ന വാർത്തകളും പുസ്തകങ്ങളും മാത്രമേ ആളുകൾ വായിക്കാവൂ എന്നാണോ ?

India is a democratic country – we all know that. But the fact is that our people are not enough matured to read and understand the matter contained in books, not all, but many of the contented books. Their approach towards articles, books, and other forms of information sharing, is only emotional. No one wants their social status to be accused. So they block it at any cost. The same is happening in the case of certain books too. Any book under this category is treated as a personal assault.

India has a strong religious and cultural background, but some recent movements prove that people are just blindly sticking to their ideas, and blindly attack anyone who questions them. ‘Don’t hurt our religious sentiments’- This is the attitude of religious and cultural groups. They don’t know their ideas to the core, and not even bothered to know. Now the situation is that to publish a book, it requires the satisfaction of all religious and cultural groups. They don’t try to carefully analyse a publication and to write a healthy criticism. As said earlier, they only emotionally approach a creation instead of a fair and unbiased approach. This tends to create intolerance in the society and finally the banning of book.
 
List of banned books in India. Books which are originated in non-english languages are not included here. It is not a complete list:
Book NameAuthor
Such a Long JourneyRohinton Mistry
The Polyester Prince: The Rise of Dhirubhai AmbaniHamish McDonald
Jinnah: India, Partition, IndependenceJaswant Singh
Nehru: A Political BiographyMichael Edwards
India IndependentCharles Bettelheim
An Area of DarknessV.S. Naipaul
The Heart of IndiaAlexander Campbell
Nine Hours to Rama
[About how Nathuram Godse planned Mahatma Gandhi's assassination. Security failure leading to the killing]
Stanley Wolpert
The RamayanaAubrey Menen
Rama RetoldAubrey Menen
The Satanic VersesSalman Rushdie
Shivaji: Hindu King in Islamic India---
The True Furqan: The 21st century Quran---
Hindu HeavenMax Wylie
The Face of Mother IndiaKatherine Mayo
Old Soldier SahibFrank Richards
The Land of the LingamArthur Miles
Mysterious IndiaMoki Singh
The Secnted GardenBernhard Stern
What was Religion done for MankindWatchtower Bible and Tract Society
Dark UrgeRobert W. Taylor
Captive KashmirAziz Beg
The Lotus and the RobotAthur Koestler
Unarmed VictoryBertrand Russell
NepalToni Hagen
AyeshaKurt Frishchler
Jewel in the Lotus
[A Historical Survey of the Sexual Culture of the East]
Allen Edwards
The Evolution of the British Empire and Commonwealth from the American RevolutionAlfred Le Ray Burt
A Struggle between Two Lines over the Question of How to Deal with U.S. ImperialismFan Asid-Chu
Man from MoscowGreville Wynne
Early IslamDesmond Steward
China's Foreign Ralations Since 1949Alan Lawrence
Who killed GandhiLourenco De Sadvandor
Understanding Islam through HadisRam Swarup
Smash and Grab: Annexation of SikkimSunanda Datta-Ray
Soft Target: How the Indian Intelligence Service Penetrated CanadaZuhair Kashmeri, Brian McAndrew
The Polyester PrienceHamish McDonald
The True FurqanAl Saffee, Al Mahdee
Islam: Aconcept of Political World InvasionR.V. Bhasin
Great Soul: Mahatma Gandhi and His Struggle With IndiaJoseph Lelyveld
Scented Garden: Anthropology of Sex Life in the LevantBernhard Stern
********

Tuesday, March 20, 2012

താജ്മഹലിന്‌ കഥകളിനിയും പറയാനുണ്ട്

താജ്മഹൽ താജ് മഹൽ
താജ്മഹൽ: ഒരു ദൃശ്യം
മുഗൾ ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന ഷാജഹാൻ തന്റെ പ്രിയപത്നി മുംതാസിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി പണിതീർത്ത സ്മാരകമായി താജ്മഹൽ ചരിത്രത്താളുകളിൽ നിറയുന്നു. ചരിത്രത്താളുകളിൽ ഇടംപിടിക്കാതെപോയ കണ്ടെത്തലുകളിലേക്കും സഞ്ചാരികൾ നൽകിയ വിലപ്പെട്ടവിവരങ്ങളിലേക്കും ഒരെത്തിനോട്ടം.

പ്രണയസൗധമായ താജ്മഹൽ

1526ൽ ബാബർ ഇൻഡ്യയിലെ ഡൽഹിയും ആഗ്രയും ആക്രമിച്ച് കീഴടക്കി. അതിനുശേഷം ഹുമയൂൺ, അക്ബർ, ജഹാംഗീർ എന്നീ ഭരണാധികാരികളും ഭരണം നടത്തി. ജഹാംഗീറിന്റെ പുത്രനായിരുന്നു പിൽക്കാലത്ത് ഷാജഹാൻ എന്ന പേരിലറിയപ്പെട്ട ഖുറം രാജകുമാരൻ (1592 ജനുവരി 5 – 1666 ജനുവരി 22). ഖുറം രാജകുമാരന്റെ പത്നിയായിരുന്നു അർജുമന്ദ് ബാനു ബീഗം (1593 ഏപ്രിൽ - 1631 ജൂൺ 17). 1598ൽ ജനിച്ചു എന്നാണ്‌ ചില ചരിത്രരേഖകൾ പറയുന്നത്. 1612 മെയ് 10ന്‌ വിവാഹിതയായി. യുദ്ധഭൂമിയിൽപോലും ഭർത്താവിനൊപ്പം കഴിയാനായിരുന്നു രാജകുമാരിക്ക് താൽപര്യം. ഖുറം രാജകുമാരൻ ഭാര്യാപിതാവായ ആസഫ്ഖാന്റെ സഹായത്തോടെ തന്റെ സഹോദരങ്ങളെയെല്ലാം വധിച്ച് 1628-ൽ മുഗൾചക്രവർത്തിയായി സ്ഥാനമേൽക്കുകയായിരുന്നു. ‘ലോകരാജാവ്’ എന്നർഥം വരുന്ന ‘ഷാജഹാൻ’ എന്നപേരിലാണ്‌ അദ്ദേഹം ചക്രവർത്തിസ്ഥാനം ഏറ്റത്. രാജകുമാരൻ ‘ഷാജഹാൻ’ എന്ന പേർ സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ ചക്രവർത്തിനിയായി മാറിയ രാജകുമാരിയുടെ പേര്‌ ‘മുംതാസ് മഹൽ’ എന്നായിമാറി. ‘കൊട്ടാരത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടത്’ എന്നാണ്‌ ഈ വാക്കിന്റെ അർത്ഥം.

ഒരിക്കൽ ഒരു വിപ്ലവലഹള അടിച്ചമർത്താനായി ഷാജഹാൻ ബർഹാമ്പൂരിൽ (Burhanpur, Madhya Pradesh) സൈന്യസമേതം താവളമുറപ്പിച്ചപ്പോഴും ഗർഭിണിയായ മുംതാസ് മഹൽ ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെവെച്ച് പതിനാലാമത്തെ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ച് ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ മരണപ്പെടുകയായിരുന്നു. വീണ്ടും വിവാഹിതനാവില്ലെന്നും അനശ്വരസ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതീകമായി മനോഹരമായ സ്മാരകം നിർമ്മിച്ചുകൊള്ളാമെന്നും ഷാജഹാൻ പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു. മുംതാസിന്റെ വേർപാടിൽ ദുഃഖിതനായ ഷാജഹാൻ ഊണും ഉറക്കവുമില്ലാതെ അടച്ചിട്ടമുറിയിൽത്തന്നെ എട്ടുദിവസത്തോളം കഴിഞ്ഞു. രണ്ടുവർഷത്തോളം എല്ലാ സുഖഭോഗങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ചു. ക്രമേണ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്ന ചക്രവർത്തി മുംതാസ് മഹലിനുവേണ്ടി അതിമനോഹരമായ ഒരു സ്മാരകം നിർമ്മിക്കാൻ തയ്യാറെടുത്തു. വിദഗ്ദ്ധ ശിൽപികൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു അന്തർദ്ദേശീയ സമിതി ഇതിനായി രൂപീകരിച്ചു. അവർ തടികൊണ്ടുള്ള ഒരു മാതൃക ആദ്യം സൃഷ്ടിക്കുകയും ഷാജഹാൻ ആഗ്രഹിച്ച എല്ലാ സവിശേഷതകളും കൂട്ടിച്ചേർത്ത് അന്തിമരൂപം നിശ്ചയിക്കുകയും ചെയ്തു. ഷാജഹാൻ ആ സ്വപ്നസൗധത്തെ ‘കൊട്ടാരകിരീടം’ എന്നർത്ഥമുള്ള ‘താജ്മഹൽ’ എന്നുവിളിച്ചു. “കാലത്തിന്റെ കവിൾത്തടത്തിൽ വീണ കണ്ണുനീർത്തുള്ളി” എന്നാണ്‌ മഹാകവി ടാഗോർ താജ്മഹലിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്.

1632-ൽ താജ്മഹലിന്റെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു. ഏകദേശം 22 വർഷങ്ങൾകൊണ്ട് 20000 ആളുകൾ ഇറാനിയൻ വാസ്തുശിൽപി ഉസ്താദ് ഇസയുടെ  നേതൃത്വത്തിലാണ്‌ ഈ വെണ്ണക്കൽസൗധം തീർത്തത്. രാജസ്ഥാനിലെ മക്രാനിൽ നിന്ന് വെളുത്തമാർബിളും ഫത്തേപ്പൂർ സിക്രിയിൽ നിന്നും ചുവന്ന മാർബിളും എത്തിച്ചു. മുഗൾ ഖജനാവിൽ നിന്ന് 454 കിലോഗ്രാം സ്വർണ്ണവും എത്തിച്ചു. അവയിൽ പതിക്കാനുള്ള സൂര്യകാന്തം പഞ്ചാബിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവന്നു. മധ്യപ്രദേശിലെ പന്നാകുന്നുകളിൽ നിന്നാണ്‌ വജ്രം എത്തിച്ചത്. മരതകങ്ങളും പളുങ്കുകളും ചൈനയിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്നു. വൈഡൂര്യം തിബറ്റിൽ നിന്നും ഇന്ദ്രനീലം ശ്രീലങ്കയിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവന്നു. 1648-ൽ പണിപൂർത്തിയായി. ഉപസൗധങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ പിന്നെയും വർഷങ്ങളെടുത്തു. അങ്ങനെ ഒരു മനോഹരസൗധമായി താജ്മഹൽ രൂപംകൊണ്ടു.

Prof. P.N.Oak-ന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ

ഇതൊരു ശിവക്ഷേത്രമായിരുന്നു എന്നാണ്‌ Prof. P.N.Oak ന്റെ ഗവേഷണങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. നിർമ്മിതിയിൽ അവലംബിച്ചിരിക്കുന്ന നിരവധി ഘടകങ്ങളുടെ വിശകലനത്തിലൂടെയും ചരിത്രപരമായ വിവരങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്‌ ഇത് സമർത്ഥിച്ചിരിക്കുന്നത്. ജയ്പൂരിലെ മഹാരാജാവായ ജയ്സിങ്ങിൽ നിന്നും ഷാജഹാൻ കരസ്ഥമാക്കിയതാണ്‌ ഈ സൗധം എന്നാണ്‌ Mr.Oak പറയുന്നത്. “Tajmahal : The True Story” എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ‘തേജോമഹാലയ’ എന്ന ഈ ശിവക്ഷേത്രം 1196ൽ Parmar Dev എന്ന രാജാവ് പണികഴിപ്പിച്ചതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു. ‘തേജോമഹൽ’ എന്നും വിളിക്കാറുണ്ട്. ചരിത്രകാരനും എഴുത്തുകാരനുമായ Prof.Oakന്റെ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾക്ക് നിരവധി എതിർപ്പുകളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. വർഗ്ഗീയവാദികളുടെയും മതതീവ്രവാദികളുടെയും ഇടപെടൽ ഒഴിവാക്കുന്നതിനുവേണ്ടി സർക്കാരിന്‌ Mr.Oakന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ നിരോധിക്കേണ്ടിവന്നു. താജ്മഹലിനെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം നടത്തിയ ഈ വാദം 2000ൽ സുപ്രീം കോടതിയും 2005ൽ അലഹബാദ് ഹൈക്കോടതിയും നിരസിക്കുകയുണ്ടായി. യമുനാനദീതീരത്ത് പുരാതനകാലം മുതൽ ഒരു ശിവക്ഷേത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. 1196ൽ Parmar Dev എന്ന രാജാവ് അതിനെ ഒരു വലിയക്ഷേത്രമായി പണിതീർത്തു. പിന്നീട് ഷാജഹാൻ അതിനെ വീണ്ടും മോടിപിടിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ ഇന്ന് കാണുന്ന താജ്മഹൽ ഉണ്ടായി എന്നത് ഒരു നിഗമനം. ചന്ദ്രത്രേയ രാജാവ് പരമാർത്ഥിദേവ് 800ലധികം വർഷങ്ങൾക്കുമുൻപ് വെള്ളമാർബിളിൽ നിർമ്മിച്ച ക്ഷേത്രമായിരുന്നു ഇതെന്നാണ്‌ മറ്റുചിലരുടെ വാദം.

അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കുന്നവർ

മുംതാസ് ഷിയാ വിഭാഗത്തിൽ ജനിച്ചുവളർന്നതിനാൽ അവളുടെ ഓർമ്മനിലനിർത്താൻ നിർമ്മിച്ച താജ്മഹൽ തങ്ങളുടേതാണെന്ന് ഷിയാവിഭാഗം കരുതുന്നു. ഇത് തങ്ങളുടെ കുടുംബസ്വത്താണെന്ന് ബഹദൂർഷാ സഫിന്റെ ചെറുമകൻ ഹബീബുദ്ദീൻ ഗൂസി അവകാശപ്പെടുന്നു. ഉത്തർ പ്രദേശ് സുന്നി വഖഫ് ബോർഡ് ചെയർമാൻ ഹഫീസ് ഉസ്മാൻ ഇതൊരു വഖഫ് വസ്തുവായി ഏറ്റെടുത്ത് പ്രഖ്യാപിച്ചത് വിവാദമാവുകയുണ്ടായി. Asian Monument Act പ്രകാരം 1920 മുതൽ ആർക്കിയോളജിക്കൽ സർവ്വേ ഓഫ് ഇൻഡ്യ താജ്മഹൽ ഏറ്റെടുത്ത് സംരക്ഷിച്ചുവരുന്നു.

ഗുരുതരമായ മലിനീകരണഭീഷണി

ഉടമസ്ഥാവകാശത്തിനുവേണ്ടി നിരവധി ആളുകൾ മുറവിളികൂട്ടുമ്പോഴും ഗുരുതരമായ അന്തരീക്ഷമലിനീകരണവും യമുനാനദിയിലെ മാലിന്യങ്ങളും താജ്മഹലിന്റെ നിലനിൽപ്പ് അപകടത്തിലാക്കുന്നു. നിലവിലുള്ളസ്ഥിതി തുടർന്നാൽ ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഇത് തകരുമെന്ന് 2011ൽ കണെത്തിയിരുന്നു. അടിത്തറ നാശത്തിന്റെ വക്കിലാണ്‌. ശവകുടീരങ്ങളുടെ ഭാഗങ്ങളിലും മിനാരങ്ങളിലും വിള്ളലുകൾ വീണിട്ടുമുണ്ട്. മിനാരങ്ങൾ ചെരിയുന്നുമുണ്ട്. അന്തരീക്ഷമലിനീകരണം കാരണം വെളുത്തമാർബിളിന്റെ നിറം മങ്ങിത്തുടങ്ങിയിട്ട് വർഷങ്ങളായി. സന്ദർശകരുടെ അശ്രദ്ധമായ സ്പർശനങ്ങളും മാർബിളിനെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കുന്നു. താജിന്റെ രൂപഭംഗിക്ക് കോട്ടംവരാതെതന്നെ സംരക്ഷിക്കണമെങ്കിൽ മലിനീകരണത്തോത് ഗണ്യമായിക്കുറയ്ക്കുകയും ബലപ്പെടുത്തൽ ഉൾപ്പെടെയുള്ള അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ ഫലപ്രദമായി നടപ്പാക്കുകയും വേണം. ഈ ദേശീയ പൈതൃകസ്വത്തിന്റെ സുരക്ഷിതമായ നിലനിൽപ്പിനെ ബാധിക്കുന്നതൊന്നും അരുത്.

ഇനിയും വിസ്മയങ്ങൾ ?

ലോകാത്ഭുതങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ സ്ഥാനംപിടിച്ച താജ്മഹലിന്റെ രൂപഘടന, ശിൽപകല, ചിരകല, പ്രതീകശാസ്ത്രം, വാസ്തുവിദ്യ എന്നിവയിലെല്ലാം നിരവധി അത്ഭുതങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്. മതപണ്ഡിതന്മാരുടെയൊന്നും ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാത്ത അനന്യമായ പല പ്രതിഭാസങ്ങളും ഇതിൽ സമ്മേളിച്ചിരിക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തിയ ചരിത്രകാരന്മാരും സഞ്ചാരികളും ഇതിനെ ആദരിക്കുന്നു. വ്യത്യസ്ത സംസ്കാരങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവരായിരുന്നിട്ടും അവർക്ക് ഇതനുഭവിക്കാനായിരിക്കുന്നു. പുരാതനമായ പല സംസ്കാരങ്ങളും ഇതിൽ കാണാം. രൂപഘടനയിലും ചിത്രകലയിലുമുണ്ട് ഈ സമാനതകൾ. ആർക്കും സ്വന്തമെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു ഗംഭീരസൃഷ്ടി. "മൗനത്തിന്റെ അഗാധതയിൽ ഭേദചിന്തകളില്ല. അനന്തമായ ശാന്തതമാത്രം" - താജ്മഹലിനെക്കുറിച്ച് ഒരു സഞ്ചാരിയുടെ വാക്കുകൾ.
*********
[ ചിത്രങ്ങൾക്ക് കടപ്പാട്: pixabay.com ]

Sunday, March 18, 2012

ദാ കിടക്കുന്നു സൂപ്പർ ബ്ലോഗുകൾ


പേരുകൊണ്ടുമാത്രം ശ്രദ്ധയാകർഷിക്കുന്ന ഏതാനും ബ്ലോഗുകളെ ഇവിടെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. ഇതെല്ലാം ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ മാത്രം.

http://keralam.blogspot.com/            കേരളം
http://malayalam.blogspot.com/        മലയാളം
http://malanadu.blogspot.com/         മലനാട്
http://mandaram.blogspot.com/        മന്ദാരം
http://aksharangal.blogspot.com/      അക്ഷരങ്ങൾ
http://prabhatham.blogspot.com/      പ്രഭാതം
http://thiruvonam.blogspot.com/       തിരുവോണം
http://maveli.blogspot.com/              മാവേലി

http://chithram.blogspot.com/            ചിത്രം
http://kalakaran.blogspot.com/          കലാകാരൻ
http://vanitha.blogspot.com/              വനിത
http://mizhikal.blogspot.com/            മിഴികൾ
http://puzha.blogspot.com/               പുഴ
http://nandanam.blogspot.com/         നന്ദനം
http://amrutham.blogspot.com/          അമൃതം
http://nilavu.blogspot.com/                നിലാവ്

http://pusthakam.blogspot.com/         പുസ്തകം
http://ezhuthola.blogspot.com/           എഴുത്തോല
http://rajahamsam.blogspot.com/       രാജഹംസം
http://varsham.blogspot.com/             വർഷം
http://sakshi.blogspot.com/                സാക്ഷി
http://varnangal.blogspot.com/           വർണ്ണങ്ങൾ
http://entechinthakal.blogspot.com/    എന്റെചിന്തകൾ
http://maramakri.blogspot.com/          മരമാക്രി

http://chithrashalabham.blogspot.com/  ചിTHraSHaലഭം
http://chithrasalabham.blogspot.com/    ചിTHraSaലഭം
http://chitrashalabham.blogspot.com/    ചിTraSHaലഭം
http://chitrasalabham.blogspot.com/      ചിTraSaലഭം

http://earth.blogspot.com/
http://nature.blogspot.com/
http://wonders.blogspot.com/
http://wonder.blogspot.com/
http://crystal.blogspot.com/
http://crystalclear.blogspot.com/
http://amazingworld.blogspot.com/
http://wonderland.blogspot.com/

തുറന്നുനോക്കിയിട്ട് എങ്ങനെയുണ്ട് ?

മനോഹരമായ പേരുകൾ ഉപയോഗിച്ച് പരീക്ഷിച്ചാൽ ഈ പട്ടിക ഇനിയും നീളുന്നതുകാണാം. ആവശ്യമില്ലെങ്കിൽ ഡിലീറ്റ് ചെയ്തിട്ട് പോകാമായിരുന്നല്ലോ. ഇപ്പോൾ ഇതെല്ലാം ഉപയോഗശൂന്യമായിക്കിടക്കുന്നു. ശ്രദ്ധയാകർഷിക്കുന്ന പേരുകൾ. ബ്ലോഗായാലും ഇമെയിൽ ആയാലും അത് ആർക്കെങ്കിലും ഉപകാരപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിൽ...
*****

Wednesday, March 14, 2012

ക്രൈസ്തവസഭകൾക്ക് പ്രാദേശികഭരണം ആവശ്യമോ?

സെന്റ് പീറ്റേഴ്സ് ബസലിക്ക, വത്തിക്കാൻ
സെന്റ് പീറ്റേഴ്സ് ബസലിക്ക, വത്തിക്കാൻ [image courtesy: pixabay.com]
ഇന്ത്യ ഒരു സ്വതന്ത്ര പരമാധികാര രാഷ്ട്രമാണ്‌. വത്തിക്കാനും അങ്ങനെതന്നെ. മതേതര സോഷ്യലിസ്റ്റ് രാജ്യമായ ഇന്ത്യയിലെ ഒരുവിഭാഗം ജനങ്ങളെ മതവിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ സാമ്പത്തികമായും ആശയപരമായും തങ്ങളോടോപ്പം നിർത്താൻ വത്തിക്കാൻ ആസ്ഥാനമായ റോമൻ കത്തോലിക്കാസമൂഹത്തിന്‌ കഴിയുന്നു. ഇന്ത്യപോലെ ഒരു ജനാധിപത്യ മതേതര സോഷ്യലിസ്റ്റ് രാജ്യത്ത് ഇത് എത്രമാത്രം ഹിതകരമായിരിക്കും ?

Inquisition എന്നപേരിൽ അറിയപ്പെട്ട ക്രൂരവും ക്രിസ്തുമതത്തിന്‌ കളങ്കം ചാർത്തുന്നതുമായ നിരവധി സംഭവങ്ങൾ ഗോവയിലും പോർച്ചുഗീസ് ആധിപത്യം നിലനിന്നിരുന്ന ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. നൂറ്റാണ്ടുകളായി തുടർന്നുപോരുന്ന അധികാരക്കോതിക്ക് ഉദാഹരണങ്ങൾ നിരവധിയാണ്‌. നിക്കോളാസ് അഞ്ചാമൻ മാർപ്പാപ്പ 1455 ജനുവരി 8ന്‌ നടത്തിയ പ്രഖ്യാപനം ഇങ്ങനെ: “All lands and seas that have been discovered or will be discovered belong forever to the king of Portugal”. ലോകത്തിലെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളുടെയും പരമാധികാരം പോപ്പിനാണെന്നാണ്‌ അക്കാലത്ത് അവർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. പോപ്പിന്റെ ഉത്തരവുപ്രകാരം കിഴക്കൻ നാടുകളുടെ സർവ്വാധികാരം പോർട്ടുഗലിനായിരുന്നു. വാസ്കോഡ ഗാമ ഇന്ത്യയിൽ കാലുകുത്തിയത് അത്തരമൊരു നാവികസംരംഭത്തിന്റെ ഫലമായായിരുന്നു. അതിനുശേഷം പോപ്പിന്റെ അനുമതിയോടും ആശീർവാദത്തോടുംകൂടി കബ്രാൾ കോഴിക്കോട്ട് കപ്പലിറങ്ങി.
ബറോസ് 1-ാം ഭാഗം 1-ാം പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നതിങ്ങനെ: “കടലിൽ കപ്പലോടിക്കാൻ എല്ലാവർക്കും തുല്യമായ അധികാരമുണ്ടെന്നുള്ളത് ശരിയായിരിക്കാം. ആ അവകാശം യൂറോപ്പിൽ ഞങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ  അത് യുറോപ്പിനു പുറത്ത് ബാധകമല്ല. അതുകൊണ്ട് സമുദ്രാധീശരായ പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ അനുമതികൂടാതെ കടലിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഏവരുടെയും സ്വത്ത് കണ്ടുകെട്ടുന്നത് കേവലം ന്യായം മാത്രമാണ്‌.”

ഒരു പരമാധികാര രാഷ്ട്രമായ വത്തിക്കാന്റെ തലവനായ മാർപ്പാപ്പയെ തെരഞ്ഞടുക്കുന്നത് വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കർദ്ദിനാൾമാരാണ്‌. മതപരമായ ഐക്യത്തിലൂടെയും നിയമങ്ങളിലൂടെയുമാണ്‌ ഈ വിധേയത്വം ഉറപ്പിക്കുന്നത്. ഭരണഘടന 18(2) വകുപ്പനുസരിച്ച് 'No citizen of India shall accept any title from any foreign state' എന്നാണെങ്കിലും മറ്റൊരു രാഷ്ട്രത്തലവനായ മാർപ്പാപ്പയിൽ വിധേയത്വം ഉറപ്പിച്ച് അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്നും കർദ്ദിനാൾ പദവി സ്വീകരിക്കുന്നതിന്‌ ഇന്ത്യയിൽ തടസ്സമൊന്നുമില്ല. ഒരു സമാന്തര സർക്കാർ എന്നപോലെ പ്രവർത്തിക്കാൻ കാനോൻ നിയമത്തിലൂടെ സാധിക്കുന്നു. ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാൻ പാടില്ലാത്ത സ്ഥാനമാണ്‌ മാർപ്പാപ്പയ്ക്ക് കാനോൻ നിയമപ്രകാരം ഉള്ളത്. മെത്രാന്മാർക്ക് രൂപതയ്ക്കുള്ളിൽ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാൻ പാടില്ലാത്ത അധികാരമുണ്ട്. അനുസരണവൃതമനുസരിച്ച് എല്ലാ പുരോഹിതന്മാരും മാർപ്പാപ്പയെ അനുസരിക്കാൻ കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കാനോൻ നിയമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ രൂപീകരിച്ച പള്ളിയോഗപ്രവർത്തനത്തനച്ചടങ്ങുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വിശ്വാസികൾക്ക് എന്തെങ്കിലും പരാതിയുണ്ടെങ്കിൽ സഭാനേതൃത്വത്തെ ബോധിപ്പിക്കാമെന്നല്ലാതെ യാതൊരു നിയമനടപടികൾക്കും മുതിരാൻപാടില്ല. ഇന്ത്യൻ ജ്യുഡീഷ്യറിയെ ആശ്രയിക്കാനും സാധിക്കില്ല. സഭയ്ക്കുള്ളിലെ അഴിമതിയോ ക്രമക്കേടുകളോ വിശ്വാസികളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടാൽ അത് ഇന്ത്യൻ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയനുസരിച്ച് ചോദ്യം ചെയ്യാനാവില്ല.

ഇന്ത്യയിൽ ക്രൈസ്തവരുടെ സ്വത്ത് ഭരിക്കുന്നതിനുമാത്രം യാതൊരു നിയമങ്ങളും സർക്കാർ ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. മുസ്ലിംകൾക്ക് സർക്കാർ നിർമ്മിച്ച വഖഫ് നിയമങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ വത്തിക്കാൻ ഏർപ്പെടുത്തിയ കാനോൻ നിയമങ്ങളാണ്‌ ഇന്ത്യയിലെ കത്തോലിക്കാസമൂഹത്തെ ഭരിക്കുന്നത്. കത്തോലിക്കാസഭയുടെ എല്ലാ സ്വത്തുക്കൾക്കും പരമാധികാരി വത്തിക്കാൻ രാഷ്ട്രത്തലവനായ മാർപ്പാപ്പയാണ്‌. സഭാവിശ്വാസികൾ സഭാനിയമപ്രകാരവും സാമ്പത്തികപരമായും മാർപ്പാപ്പയോട് വിധേയത്വമുള്ളവരായിരിക്കുന്നു. പോർച്ചുഗീസ് ആധിപത്യത്തിന്റെ കാലം വരെ ഇതായിരുന്നില്ല സ്ഥിതി. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ കേരളത്തിൽ ക്രൈസ്തവർ ഉണ്ടായിരുന്നതായി ചരിത്രരേഖകൾ പറയുന്നു. വിശ്വാസപരമായും ആചാരപരമായും ക്രൈസ്തവർ. നസ്രാണികൾ എന്നപേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഇവർ ക്രിസ്തുമതത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയും അതോടൊപ്പം തികച്ചും തദ്ദേശീയരായി ജീവിച്ചുപോരുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ക്രിസ്തുമതത്തിന്‌ വലിയ സ്വീകാര്യത ലഭിച്ചിരുന്നതായും ആരാധനാലയങ്ങൾക്കായി സ്ഥലം അനുവദിച്ചുകിട്ടിയിരുന്നതായും ജനങ്ങളെ മതപരിവർത്തരം ചെയ്യിക്കുന്നതിൽ യാതൊരു എതിർപ്പും ഇല്ലെന്നും അക്കാലത്ത് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച ക്രൈസ്തവ സഞ്ചാരികൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ വരവോടുകൂടി സ്ഥിതിഗതികൾ മാറിമറിഞ്ഞു. 1514 ജൂൺ 7ന്‌ ലിയോ പത്താമൻ മാർപ്പാപ്പ ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും പുറത്തുമുള്ള എല്ലാ ക്രൈസ്തവ ആരാധനാകേന്ദ്രങ്ങളും മേലിൽ സ്ഥപിക്കുന്ന ആരാധനാകേന്ദ്രങ്ങളും പോർച്ചുഗലിലെ രാജാവിന്റെ അധികാരത്തിലാക്കുകയുണ്ടായി. പിന്നീടങ്ങോട്ട് റോമൻ അധിഷ്ഠിതമായ ഭരണവും അധികാരമുറപ്പിക്കലും ഉണ്ടായി. ഇതിനെ എതിർത്തിരുന്ന വിശ്വാസികളും പുരോഹിതന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അതൊന്നും ഫലവത്തായില്ല. വിദേശഭരണത്തിൽ നിന്നും ഇന്ത്യ സ്വതന്ത്രമായെങ്കിലും സഭാവിശ്വാസികൾ ഇന്നും റോമിന്റെ അധീശത്വത്തിലാണെന്ന് കാണാം.

സഭകളുടെ മേൽക്കൊയ്മയെ അംഗീകരിക്കാതെ ക്രിസ്തുമതവിശ്വാസം സാധ്യമല്ലാത്ത അവസ്ഥയാണ്‌ ഇന്നുള്ളത്. മതവിശ്വാസത്തെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ ക്രൈസ്തവർക്ക് സാമ്പത്തികകാര്യങ്ങളിലും മതസംബന്ധമായ വസ്തുവകകളുടെ ഭരണത്തിലും സ്വാതന്ത്ര്യം നേടണമെങ്കിൽ ഇന്ത്യയിൽ അതിനുള്ള വ്യക്തമായ നിയമനിർമ്മാണം ഉണ്ടാവണം. എല്ലാ മതങ്ങളെയും സംസ്കാരങ്ങളെയും സ്വീകരിക്കുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പാരമ്പര്യമാണ്‌ ഇന്ത്യയുടേത്. ന്യൂനപക്ഷമായതിനാൽ ഒരുവിശ്വാസവും വിശ്വാസിയും പിൻതള്ളപ്പെട്ടുപോകാതിരിക്കാൻ ന്യൂനപക്ഷസംരക്ഷണനിയമം സഹായിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുമതാനുയായികൾക്ക് വിശ്വാസപരവും സമ്പത്തികവും സാമൂഹികവുമായി സ്വാതന്ത്ര്യം അനുഭവിക്കാനാവുമ്പോൾ മാത്രമേ ഇന്ത്യയിൽ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ നില ഭദ്രമാണെന്ന് കരുതാനാവൂ. എന്തുകൊണ്ട് ഇന്ത്യൻ കത്തോലിക്കർ ഉണ്ടായിക്കൂടാ എന്ന ചോദ്യം പലപ്പോഴും ഉയർന്നുവരുന്നതുകാണാം. ക്രിസ്തുവിനും വിശ്വാസികൾക്കും വേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്ന ഒരു തിരുസഭയുടെ തദ്ദേശീയമായ രൂപീകരണം ആവശ്യമായിവരുന്നു.
~ ~ ~ + ~ ~ ~
References:-
മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്, 11 മാർച്ച് 2012
'സഞ്ചാരികൾ കണ്ട കേരളം' by വേലായുധൻ പണിക്കശ്ശേരി

Sunday, February 12, 2012

അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യം - ആത്മാവിഷ്കാരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം

Gandhi statue Kottayam
A nation's culture resides in the hearts and in the soul of its people - Mahatma Gandhi
സ്വതന്ത്രമായ ആശയവിനിമയം സാദ്ധ്യമാകുന്നതിന്‌ അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യം കൂടിയേതീരൂ. വിവിധ സംസ്കാരങ്ങളെ ഉൾക്കൊളുന്ന ഒരു ദേശത്ത് ആശയപ്രകടനസ്വാതന്ത്ര്യം അതിന്റെ പാരമ്യതയിൽത്തന്നെ ഉൾക്കൊള്ളണം. നിരവധി സംസ്കാരങ്ങളും മതങ്ങളും രാഷ്ടീയപാർട്ടികളും ഇവിടെയുണ്ട്. ഇങ്ങനെയൊരു ബഹുസ്വരസമൂഹത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകങ്ങളാണ്‌ അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യവും ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യവും. വിശ്വാസത്തിന്‌ മാറ്റം വരാം. പക്ഷെ സത്യം മാറുകയില്ല. പരമമായ സത്യത്തെ പ്രാപിക്കുന്നതുവരെ ആപേക്ഷികമായ സത്യത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയേ നിവൃത്തിയുള്ളൂ. ഇവിടെയാണ്‌ അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പ്രസക്തി. സ്വന്തം വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളിൽ വേണ്ടത്ര ഉറപ്പില്ലാതിരിക്കുകയും എന്നാൽ അതിൽ മുറുകെപ്പിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഭയപ്പെടുന്നു. ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യത്തെ വെറുക്കുന്നു. സ്ഥാപിതതാൽപര്യവും ആശയദാരിദ്ര്യവുമാണ്‌ മിക്കപ്പോഴും വ്യക്തിഹത്യയ്ക്കും അക്രമത്തിനും കാരണം. അറിയുവാനുള്ള അവകാശവും സ്വാതന്ത്ര്യവും കൂടിയേതീരൂ.

അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യം (Right to speech/expression)

ഒരു ജനാധിപധ്യരാജ്യത്തിൽ ആരും വിമർശനത്തിന്‌ അതീതരല്ല. മാന്യമല്ലാത്ത ഭാഷയിൽ വിമർശനം ഉന്നയിച്ച് ജനാധിപധ്യത്തിന്‌ വെല്ലുവിളിയാകാതിരിക്കാൻ വിമർശനം ഉന്നയിക്കുന്നവരും ശ്രദ്ധിക്കണം. ഒരാളുടെ അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യം നിഷേധിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരാളുടെ അറിയുവാനുള്ള സ്വാത്രന്ത്ര്യം കൂടിയാണ്‌ നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നത്. ഭരണാധികാരികൾ ഏകാധിപധികളെപ്പോലെയോ സ്വേച്ഛാധിപതികളെപ്പോലെയോ പെരുമാറുമ്പൊഴെല്ലാം ഒരുവിഭാഗത്തിന്‌ സ്വന്തം അമർഷത്തെ അടക്കേണ്ടിവരുന്നു. ഭാവിയിൽ ഇത് അത്യധികം ആപത്കരമായി പുറത്തുവരുന്നു. ഇത് ഒഴിവാക്കാനുള്ള ഏറ്റവും മികച്ച സാഹചര്യം നിലനിൽക്കുന്നത് ഒരു ജനാധിപധ്യ മതേതര രാജ്യത്താണ്‌. മത ഭരണം നിലനിൽക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളിൽ ആ മതത്തിന്‌ വിരുദ്ധമായതൊന്നും ആർക്കും പറയുകയോ പ്രവർത്തിക്കുകയോ ചെയ്തുകൂടാ. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രാജ്യങ്ങളിൽ പ്രത്യയശാസ്ത്രം അംഗീകരിക്കുകയും പാലിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടിവരുന്നു. പുറംലോകത്തുനിന്നുള്ള വാർത്തകൾ എത്തുന്നതുതടയാൻ ഉത്തര കൊറിയയിൽ മൊബൽഫോൺ ഉപയോഗിക്കുന്നത് വിലക്കിയിരിക്കുകയാണ്‌. പിടിക്കപ്പെട്ടാൽ യുദ്ധക്കുറ്റവാളികൾക്കു നൽകുന്നതുപോലുള്ള കടുത്ത ശിക്ഷയാണ്‌ കിട്ടുക ! പുറം ലോകത്തുനിന്നുള്ള വാർത്തകൾ ഔദ്യോഗിക മാധ്യമങ്ങൾ മാത്രമേ ജനം അറിയാവൂ എന്നാണ്‌ ഇവിടം ഭരിക്കുന്ന കമ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാർ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ജനം അറിയണമെന്ന് സർക്കാർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വാർത്തകൾ മാത്രം !

നിർഭാഗ്യവശാൽ ഇത്തരം പ്രവണതകൾ നമ്മുടെ സ്വതന്ത്രഭാരതത്തിലും വർദ്ധിച്ചുവരുന്നു.  പ്രശസ്ത എഴുത്തുകാരൻ ഡൊമെനിക് ലാപിയർ, ജാവിയർ ബറോയോടൊപ്പം ചേർന്നെഴുതിയ ‘ഫൈവ് പാസ്റ്റ് മിഡ് നൈറ്റ് ഇൻ ഭോപ്പാൽ’ (IT WAS FIVE PAST MIDNIGHT IN BHOPAL) എന്ന പുസ്തകം നിരോധിക്കുന്നതായി 2009 ഡിസംബർ 2ന്‌ വാർത്ത പുറത്തുവന്നു. ബജർപുർ കോടതിയാണ്‌ നിരോധന ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിച്ചത്. പുസ്തകം 2001-ലാണ്‌ പുറത്തിറങ്ങിയത്. ഇതിലെ ചില പരാമർശങ്ങൾ തനിക്ക് അപകീർത്തികരമാണെന്നാരോപിച്ച് ദുരന്തം നടന്ന കാലത്തെ ഭോപ്പാൽ സിറ്റി പോലീസ് കമ്മീഷണർ റിട്ട.ഡി.ജി.പി. സ്വരാജ് പുരി കോടതിയെ സമീപിച്ചിരുന്നു. ആ ഹർജിയിന്മേലാണ്‌ വിൽപന നിരോധിച്ചത്. പുസ്തകറോയൽറ്റി ബംഗാളിലെയും ഭോപ്പാലിലെയും ദുരിതബാധിതർക്കായി അദ്ദേഹം മാറ്റിവച്ചിരുന്നു. ‘ഭോപ്പാലിൽ അന്നുസംഭവിച്ചത്’ എന്ന പേരിൽ ഇതിന്റെ മലയാള പരിഭാഷയും വന്നിട്ടുണ്ട്.
‘ഫൈവ് പാസ്റ്റ് മിഡ് നൈറ്റ് ഇൻ ഭോപ്പാൽ’ എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ മലയാള പരിഭാഷ
അധികാരികളും നേതാക്കളും സ്വേച്ഛാധിപതികളെപ്പോലെ തങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം നടപ്പാക്കാൻ ശ്രമിക്കരുത്. ജനങ്ങളുമായി വേണ്ടത്ര ആശയവിനിമയത്തിനു ശേഷം തീരുമാനത്തിലെത്തണം. മാന്യമായ ഭാഷയിൽ ആശയപ്രകടനം നടത്താനുള്ള സന്മനസ്സ് ജനങ്ങൾക്കുണ്ടായിരിക്കണമെന്നും താൽപര്യപ്പെടുന്നു. നമ്മുടെ ജനാധിപത്യത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ ഏറ്റവുമധികം സഹായിക്കുന്ന മാധ്യമമാണ് ഇന്റെർനെറ്റും അതിന്റെ ഭാഗമായ സോഷ്യൽ നെറ്റ്വർക്കുകളും. ഏതൊരു സാധാരണ പൌരനും ഏതൊരു വിഷയത്തിലും തന്റെ പ്രതികരണം അറിയിക്കുവാൻ ഇവ സഹായിക്കുന്നു. അതുവഴി തനിക്കും ഈ രാജ്യത്ത് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചെയ്യാൻ കഴിയും എന്നൊരു അഭിമാനം ഓരോ പൌരനുമുണ്ടാകും. താനും ലോകത്തോടും രാജ്യത്തോടും ക്രിയാത്മകമായി പ്രതികരിക്കുന്ന ഒരാളെണെന്ന ബോധം ഓരോ പൌരനിലുമുണ്ടാകും. ഇത് പൌരന്റെ കടമകൾ സ്വയം അറിഞ്ഞ് നിർവ്വഹിക്കുന്നതിനുകൂടി പ്രചോദനമാകും. രാജ്യസ്നേഹമുണ്ടാക്കും. ജനാധിപത്യബോധമുണ്ടാക്കും. സോഷ്യൽ നെറ്റ് വർക്കുകളെയും സൈബർ ലോകത്തെയും ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നത് ജനാധിപത്യത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നതിനു തുല്യമാണ്. പൌരാവകാശ നിഷേധമാണ്. പ്രായപൂർത്തിയായ ഏതൊരു പൗരനും വോട്ടവകാശമുണ്ട്. പക്ഷെ സാമൂഹിക അവബോധവും (social awareness) അറിവും ഉണ്ടാവാൻ നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും വിദ്യാഭ്യാസമോ ബോധവൽക്കരണമോ കിട്ടുന്നുണ്ടോ ? സ്വതന്ത്രമായ ആശയവിനിമയം നടന്നാൽ ക്രമസമാധാനനില തകരുന്ന വിധം അധഃപതിച്ചോ നമ്മുടെ സമൂഹം ? ജനങ്ങളുടെ സ്വരവും ജനപ്രധിനിധികൾ എന്ന ഭരണാധികാരികളുടെ സ്വരവും വേറിട്ടതായോ ? ഇങ്ങനെ പോയാൽ ഇന്ത്യ ഒരു വലിയ ജനാധിപത്യരാജ്യമാണെന്ന് ഇനി എത്രകാലം പറയാനാവും ?

ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യം (Freedom of Expression)

പാഠപുസ്തകങ്ങൾ, ആനുകാലികപ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ, ഇങ്ങനെ വിവിധ രൂപത്തിൽ ആശയങ്ങൾ പ്രചരിക്കുന്നു. അവനവന്റെയും പൊതുസമൂഹത്തിന്റെയും നന്മ ഉറപ്പാക്കാനുള്ള ബാധ്യതയും ഉത്തരവാദിത്വവും പാഠപുസ്തകത്തിനുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ല. ഓരോകുട്ടിയും പാഠപുസ്തകത്തിലൂടെ കടന്നുപോകണമെന്ന് നിർബന്ധമാണ്‌. അതിനാൽ പാഠപുസ്തകങ്ങൾ ആയി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നവ കുറ്റമറ്റ സൃഷ്ടിയും സമൂഹത്തിന്റെ അംഗീകാരമുള്ളതും ആയിരിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കാം. ടെലിവിഷൻ, റേഡിയോ, പത്രമാധ്യമങ്ങൾ, ആനുകാലിക പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ, വിവിധ സംഘടനകളുടെ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ, വെബ്സൈറ്റുകൾ എന്നിങ്ങനെ നാനാവിധ മാധ്യമങ്ങൾ നമുക്കിന്ന് ലഭ്യമാണ്‌. സ്വന്തം മനഃസാക്ഷിക്ക് വിരുദ്ധമാകാത്ത വിധം വസ്തുതകളെ അവതരിപ്പിക്കുക എന്നതേ ഇവർ ചയ്യേണ്ടതുള്ളൂ. ജനങ്ങൾക്ക് ഇതെല്ലാം വായിക്കാനും അറിയാനും ചിന്തിക്കാനും സ്വീകരിക്കാനും തിരസ്കരിക്കാനുമുള്ള സ്വാതന്ത്യമുണ്ട്. പാഠപുസ്തകങ്ങൾ ഒഴികെ മറ്റ് ആനുകാലിക പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും കൃതികളുമെല്ലാം സ്വതന്ത്രമായ സൃഷ്ടികളാണ്; രചയിതാക്കളുടെ സൃഷ്ടികളാണ്‌ ‌. അവയ്ക്ക് അവയുടേതായ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടായിരിക്കണം.

അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യവും ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യവും, തുറന്ന ആശയവിനിമയത്തിനും സംവാദത്തിനും നൈസർഗ്ഗിക വാസനകളെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നതിനുമാണ്‌. നിരവധി കൃതികളും
ചലചിത്രങ്ങളും വിമർശനവിധേയമായിട്ടുണ്ട്. ഒന്നും വിമർശനത്തിന്‌ അതീതമല്ല. പക്ഷെ വിമർശനം ഉയരുന്നു എന്നകാരണത്താൽ അവയെ നിരോധിക്കരുത്. ഡാവിഞ്ചി കോഡ് എന്ന നോവൽ, തസ്ലീമ നസ്രീന്റെ വിവിധ കൃതികൾ, ഹുസൈൻ ചിത്രങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം വളരെയധികം വിമർശനങ്ങൾക്കും കോലാഹലങ്ങൾക്കും കാരണമായിട്ടുണ്ട്. സൽമാൻ റുഷ്ദിയുടെ സാത്താനിക് വെഴ്സസ് (Satanic Verses) എന്ന പുസ്തകത്തിന്‌ ഇന്ത്യയിൽ ഏർപ്പെടുത്തിയ നിരോധനവും ഇതിൽപ്പെടും. മുഹമ്മദ് നബിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാർട്ടൂൺ വിവാദവും ഉണ്ടായി. ‘ക്രിസ്തുവിനെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റാക്കി’ എന്ന വിവാദത്തിലാണ്‌ ഇപ്പോൾ നമ്മൾ എത്തിനിൽക്കുന്നത്. ഏത് ആവിഷ്കാരമായിരുന്നാലും ചെറിയൊരു വിഭാഗം ജനങ്ങളെങ്കിലും പിൻതുണയ്ക്കുന്നുണ്ടാവും എന്നതാണ്‌ വാസ്തവം; ഇല്ലെങ്കിൽ പോലും അത് ഒരു മനുഷ്യന്റെ സ്വരമായിരിക്കും. സിനിമകളും പുസ്തകങ്ങളും സെൻസറിങ്ങിനു (censoring) വിധേയമാക്കേണ്ടിവന്നാൽ യഥാർത്ഥ രൂപത്തിലുള്ളതും പരിവർത്തനവിധേയമായതും വിപണിയിൽ ലഭ്യമാക്കുകതന്നെ വേണം. രണ്ടും വ്യത്യസ്ത വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയാൽ മതി.

വിവാദസൃഷ്ടികൾക്ക് ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ പരിശോധിക്കാം:

ഡാവിഞ്ചി കോഡ് എന്ന നോവൽ പരമ്പരാഗത ക്രിസ്തീയ വിഭാഗങ്ങളുടെ വിശ്വാസവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നവയല്ല. സഭയ്ക്ക് അനുകൂലമല്ല. എന്നാൽ അതിലെ പരാമർശങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിനെ പൂർണ്ണമായും ബഹുമാനിച്ചുകോണ്ടും ദൈവം സ്നേഹമാണ്‌ എന്ന ആശയത്തെ അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ടുമുള്ളതാണ്‌.

“ഡയോക്ലീഷ്യൻ ചക്രവർത്തിക്കെതിരായി കഷ്ടപ്പെടുന്ന ജനവിഭാഗത്തിന്റെ സാമൂഹ്യ നീതിക്കുവേണ്ടി പോരാടി മരിച്ച ധീര രക്തസാക്ഷി സെബസ്ത്യാനോസിന്റെ അമ്പുതിരുനാളിന്‌ ആശംസകൾ”. വിശുദ്ധ സെബസ്ത്യാനോസിന്റെ അമ്പുതിരുനാളിനോടനുബന്ധിച്ച് ഇടതുപക്ഷ സംഘടന സ്ഥാപിച്ച ബോർഡിലെ വാചകമാണിത്. പുണ്യാളൻ എന്നോ വിശുദ്ധൻ എന്നോ ചേർത്തിട്ടില്ലെങ്കിലും ഇടതുപക്ഷ പ്രത്യയശാസ്ത്രം ദൈവതുല്യം അംഗീകരിക്കുന്ന വിപ്ലവകാരി ചെഗുവേരയോട് സാദൃശ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരുടെ ഭാഗത്തുനിന്നു ചിന്തിക്കുമ്പോൾ ഈ വാചകം ബഹുമാനക്കുറവുമൂലം എഴുതിയതാണെന്ന് പറയാനാവുന്നില്ല. ശ്രീനാരായണഗുരു ഈഴവ ശിവനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു എന്നുപറയുന്നതുപോലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ക്രിസ്തുവിനെ ആരാധിച്ചുതുടങ്ങി !

എം.എഫ്.ഹുസൈൻ എന്ന ചിത്രകാരന്റെ പെയിന്റിങ്ങുകളാണ്‌ വിവാദപരമായ മറ്റൊന്ന്‌ . ഭാരതീയ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചും സംസ്കാരങ്ങളെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്ന ധാരണകൾ തന്നെയായിരുന്നിരിക്കണം ചിത്രങ്ങളിൽ തെളിഞ്ഞത്. ഭാരതീയസംസ്കാരത്തെ ഇസ്ലാമികരീതിയിൽ വിലയിരുത്താൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴുണ്ടായ അപാകതകളാണ്‌ ചില ചിത്രങ്ങളിലൂടെ പുറത്തുവന്നിരിക്കുന്നതെന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്. എന്തായിരുന്നാലും അത് ആ മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിഷ്കാരം തന്നെയാണ്‌. അതങ്ങനെതന്നെ നിലനിൽക്കട്ടെ; ഒരു സ്വതന്ത്രമായ രചന.
ബാബറിമസ്ജിദ് തകർക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ബംഗ്ലാദേശിലെ ന്യൂനപക്ഷങ്ങളായ ഹിന്ദുക്കൾക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്ന പീഢനങ്ങളെക്കുറിച്ച് തസ്ലീമ നസ്രീന്റെ എഴുതിയ ‘ലജ്ജ’ എന്ന നോവലിൽ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത് അവിടെയുള്ള ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെയും എതിർപ്പിനും പുസ്തകനിരോധനത്തിനും കലാപത്തിനും കാരണമായി. ഏതെങ്കിലും കാരണത്താൽ നിരോധിക്കപ്പെട്ടാതോ നിരോധനത്തിന്റെ വക്കോളമെത്തിയതോ ആയ സൃഷ്ടികൾക്ക് നിരവധി ഉദാഹരണങ്ങൾ ഉണ്ട്; സ്വതന്ത്രഭാരതത്തിൽ പോലും.

ആശയപ്രകടനശൈലി

എന്തുപറയുന്നു എന്നതുമാത്രമല്ല എങ്ങനെ പറയുന്നു എന്നതിനും പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ആശയപ്രകടനത്തിന്‌ മെച്ചവും ഹൃദ്യവുമായ ഭാഷാശൈലി ഉണ്ടായിരുന്നാൽ നല്ലത്. വൈകാരികമായ പ്രകടങ്ങളല്ല, വസ്തുനിഷ്ഠാപരമായ അവതരണങ്ങളാണ്‌ ശ്രോതാക്കളെ ചിന്തിക്കാനും സ്വീകരിക്കാനും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഉത്തരവാദിത്വപരമായി പ്രസംഗങ്ങൾ നടത്തുന്നവരും ലേഖനങ്ങൾ എഴുതുന്നവരും ഇക്കര്യം ശ്രദ്ധിക്കണം. വൈകാരികമായ പ്രകടനമല്ല, സമചിത്തതയോടെയുള്ള അവതരണമാണ്‌ നടക്കുന്നതെന്ന്. അല്ലെങ്കിൽ അവ വെറും ബാലിശമായ വാചകങ്ങൾ മാത്രമായേക്കാം. ഇങ്ങനെയുള്ള നിയമങ്ങളൊന്നും അനുസരിക്കാൻ കൂട്ടാക്കാത്ത സ്വതന്ത്രമായ രചനകൾ നമുക്കിടയിലുണ്ട്. സ്വന്തം ആശയം മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് എത്തിക്കുക എന്നതുമാത്രമല്ല അവയുടെ ലക്ഷ്യം. അതിലുപരി, അവ രചയിതാവിന്റെ മനസ്സിനെ തുറന്നുകാട്ടുന്നതുമായിരിക്കും. നമ്മോടോപ്പമുള്ളവരുടെ മനസ്സും ചിന്തകളുമാണ്‌ അത്തരം സൃഷ്ടികൾ. അതിനാൽ അങ്ങനെയുള്ളവ കലാപരമായ ആവിഷ്കാരം ആകുന്നു; ആധികാരികമായ സന്ദേശമോ പ്രസ്താവനയോ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല.

"Freedom is not worth having if it does not include the freedom to make mistakes" എന്നാണ്‌ ഗാന്ധിജി പറഞ്ഞത്. അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യവും ആശയപ്രകടനസ്വാതന്ത്ര്യവും ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യവും പൂർണ്ണമായി നിലനിൽക്കണം. സംവാദത്തെയും ചർച്ചയെയും ആത്മാവിഷ്കാരത്തെയും അദ്ദേഹം എന്നും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിരുന്നു.
~ ~ ~ * * * ~ ~ ~

Tuesday, January 31, 2012

ബ്ലോഗിന്‌ country-code Top Level Domain ബാധകമാവുന്നു


ഇന്നുമുതൽ (31 Jan 2012) ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും ബ്ലൊഗ്സ്പ്പോട്ട് ബ്ലോഗ് സന്ദർശിക്കുന്നവർക്ക് പുതിയ ഡൊമെയിൻ ആയിരിക്കും ഉണ്ടാവുക.

ഓരോ ബ്ലോഗും ഇനിമുതൽ ആ രാജ്യത്തിനായി അനുവദിച്ചിരിക്കുന്ന domainല്ലേക്ക് (country-code Top Level Domain (ccTLD)) തിരിച്ചുവിടുന്നതായിരിക്കും. country-specific URL എന്നാണ്‌ ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഉദാഹരണമായി, ഇന്ത്യയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് http://bhoogolam.blogspot.com/ എന്ന URL സന്ദർശിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ http://bhoogolam.blogspot.in/ എന്ന വിലാസത്തിലേക്ക് റീഡയറക്ട് (redirect) ചെയ്യപ്പെടും. അതായത്, വായനക്കാരന്റെ രാജ്യത്തിനായി അനുവദിച്ചിട്ടുള്ള ccTLD. ഇപ്പോൾ ഇന്ത്യയിൽ ഈ മാറ്റം പ്രായോഗികമാക്കി. വരും നാളുകളിൽ മറ്റുരാജ്യങ്ങളിലും ഈ മാറ്റം പ്രായോഗികമാക്കും.

ഓരോ രാജ്യത്തിന്റെയും നിയമങ്ങൾക്കനുസൃതമായി വിവരങ്ങൾ നൽകുവാൻ ഈ രീതി ഗൂഗിളിന്‌ വളരെ സഹായകമാകും. പ്രാദേശിക നിയമങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്ന പ്രകാരം content removal നടത്തുവാൻ ഇതിലൂടെ കഴിയും. ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ നിയമമനുസരിച്ച് വിവരം നീക്കം ചെയ്യേണ്ടിവന്നാൽ അത് ആ രാജ്യത്തിന്റെ ccTLDൽ നിന്നും ആയിരിക്കും നീക്കം ചെയ്യപ്പെടുക.

വ്യത്യസ്ത ഡൊമെയിനുകളിൽ നിന്നായിരിക്കും ഇനിമുതൽ സെർച്ച് എൻജിൻ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുക. ഭൂരിപക്ഷം വിവരങ്ങളെയും content removal എന്ന പ്രക്രിയ ബാധിക്കാനിടയില്ലല്ലോ. അതിനാൽ അത്തരം വിവരങ്ങളെയെല്ലാം blogspot.com എന്ന canonical versionൽ (rel=canonical) ഉൾപ്പെടുത്തും. അതായത്, url വ്യത്യസ്തമാണെങ്കിലും വിവരങ്ങൾ (content) ഒന്നുതന്നെയാണെന്ന് സെർച്ച് എൻജിന്‌ (web crawler) മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിയുന്നു. ഏതെങ്കിലും പോസ്റ്റോ ബ്ലോഗോ content removalനു വിധേയമായാൽ, നിലവിലുള്ള .com എന്ന കനോനിക്കൽ രൂപം മാറ്റി പകരം ആ രാജ്യത്തിന്റെ ccTLD ആയി ക്രമീകരിക്കപ്പെടും. അപ്പോൾ മുതൽ ആ പോസ്റ്റിൽ അല്ലെങ്കിൽ ബ്ലോഗിൽ ഉള്ള വിവരങ്ങൾ .comലും പ്രാദേശിക ccTLDലും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും.

റീഡയറക്ട് ചെയ്യപ്പെടാതെ ഒറിജിനൽ രൂപം കാണുവാനുള്ള സംവിധാനം ഉണ്ട്. No Country Redirect അല്ലെങ്കിൽ NCR. ഉദാഹരണമായി ഇന്ത്യയിൽ നിന്നുകൊണ്ടുതന്നെ http://bhoogolam.blogspot.com/ സന്ദർശിക്കണമെങ്കിൽ http://bhoogolam.blogspot.com/ncr എന്ന് ടൈപ്പ് ചെയ്താൽ മതിയാവും. .in-ലേക്ക് റീഡയറക്ട് ചെയ്യപ്പെടില്ല. content removal-നു വിധേയമായ പോസ്റ്റോ ബ്ലൊഗോ ആണെങ്കിൽ ncr ഉപയോഗിച്ച് ആ രാജ്യത്ത് ഒറിജിനൽ രൂപം കാണാൻ സാധിക്കില്ല.

അവലംബം: Google Help

Tuesday, January 24, 2012

വാർദ്ധക്യസഹജമായ സൗന്ദര്യം

ശിശുക്കൾ സൗന്ദര്യമുള്ളവരായി കാണപ്പെടുന്നു. മനസ്സിൽ വികാരവിക്ഷോഭങ്ങളില്ല. ശാന്തമായ മനസ്സ്. ആവേശവും ചുറുചുറുക്കുമുള്ള യൗവനത്തിൽ മനസ്സിന്റെ ശാന്തതയും കുളിർമ്മയും ഒന്നും നിലനിർത്താനാവുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും യൗവനയുക്തരിലും സൗന്ദര്യമുണ്ട് . ശരീരസംബന്ധിയായ ആരോഗ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ സൗന്ദര്യമാണത് . പിന്നീട് വാർദ്ധക്യം എന്ന പ്രതിഭാസത്തിൽ എന്താണ്‌ സംഭവിക്കുന്നത് ?

പ്രായമേറുന്തോറും പക്വതയാർജ്ജിക്കുന്നുണ്ടോ ? ഇവിടെ പക്വത എന്നാൽ, യുവസഹജമായ അഭിലാഷങ്ങളുടെയും എടുത്തുചാട്ടങ്ങളുടെയും അലകൾ നിലച്ച അവസ്ഥ. വാർദ്ധക്യത്തിലും ഇപ്രകാരമുള്ള പക്വത കൈവന്നിട്ടില്ലെങ്കിൽ ശരീരം ക്ഷയിച്ചുതുടങ്ങുകയും മനസ്സ് യൗവനത്തിൽത്തന്നെ തടഞ്ഞുനിൽക്കുകയും ചെയ്യും. ഈ അവസ്ഥയിൽ പ്രായം ചെന്ന ആളുകൾ വളരെയേറെ സൗന്ദര്യം നശിച്ചവരും വൈരൂപ്യം ഉള്ളവരും ആയിത്തീരുന്നു.

മുരടിച്ച മനസ്സുമായി കഴിയുന്ന വൃദ്ധജനങ്ങളെ ആഗ്രഹങ്ങളും അഭിലാഷങ്ങളും ഇല്ലാത്ത ശാന്തമായ മനസ്സിനുടമകളായി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടാറുണ്ട് . യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇത് തീവ്രമായ ആഗ്രഹങ്ങൾ അമൂർത്തമായ രൂപത്തിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടിയ അവസ്ഥയാണ്‌ . അസ്വസ്ഥതകളും അക്ഷമകളും നിറഞ്ഞ മനസ്സിന്റെ ഉടമകളാണിവർ. ഇവർ ചുറ്റുപാടും മൂകവും ആനന്ദരഹിതവുമായ അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഇക്കൂട്ടരുടെ ജീവിതയാത്ര ശരിയായ പാതയിലായിരുന്നില്ല എന്നാണ്‌ നിരീഷണങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഇവർ സമൂഹത്തിൽ ഒറ്റപ്പെടുകയും പ്രത്യേക പരിഗണന ആവശ്യമായിവരികയും ചെയ്തേക്കാം.

പ്രായമേറുന്തോറും പക്വതയാർജ്ജിക്കുന്നു എന്ന വിശ്വാസത്തിലാണ്‌ മുതിർന്നവരും വൃദ്ധജനങ്ങളും പൂജനീയരാകുന്നത്. പക്വതയാർജ്ജിക്കുക എന്നാൽ ശാന്തവും സ്വച്ഛന്ദവും ശുദ്ധവുമായ മനസ്സിനുടമകളാവുക എന്നർത്ഥം. മറ്റൊരുതരം ശൈശവം. ആഗ്രഹപൂർത്തീകരണത്തിലൂടെയോ ശുദ്ധജ്ഞാനത്തിലൂടെയോ ധ്യാനത്തിലൂടെയോ ജീവിതയാത്രയിൽ ഇതുസംഭവിക്കുന്നു. പൂർണ്ണചന്ദ്രന്റെ പ്രഭയും കുളിർമ്മയും, പനിനീർപ്പൂവിന്റെ സൗന്ദര്യവും സൗരഭ്യവും അതിനുണ്ടായിരിക്കുമെന്ന് കവികൾ പറയുന്നു. ഇങ്ങനെ പക്വതയാർജ്ജിച്ച വൃദ്ധജനങ്ങൾ എല്ലാവരാലും ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. പുതുതലമുറയ്ക്ക് വഴികാട്ടിയാവുന്നു.

“കാണാൻ ഭംഗിയുള്ള ഒരു വൃദ്ധനെ കണ്ടെത്താൻ വളരെ പ്രയാസമാണ്‌” - രവീന്ദ്രനാഥ ടാഗോർ

“ഒരു വൃദ്ധൻ തന്റെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളിലൂടെ വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ നിറഞ്ഞ സൗന്ദര്യത്തിലേക്ക് പക്വത പ്രാപിക്കുമ്പോൾ, അയാളുടെ ശിരസ്സിലെ വെളുത്ത മുടി, ഹിമവൽ ശൃംഗങ്ങളിലെ ഉറഞ്ഞ മഞ്ഞുകട്ടകളെപ്പോലെ സുന്ദരമായിത്തീരുന്നു. ശാന്തിയും സമാധാനവും അത്യുച്ചിയിൽ ഏതാണ്ട് ആകാശത്തെ പുണരുന്നു. അവിടെ മേഘങ്ങൾപോലും ആദരവിനാൽ തലകുനിക്കുന്നു. അത്തരത്തിലുള്ള വൃദ്ധജനങ്ങളെയാണ്‌ നമ്മൾ ഗുരുക്കന്മാരെന്നും ആചാര്യന്മാരെന്നും ഗുരുനാഥന്മാരെന്നുമൊക്കെ വിളിച്ചുപോരുന്നത്.” - ഓഷോ

ജരാനരകൾ ശുഭലക്ഷണമല്ല. ശൈശവത്തിന്റെ നിർമ്മലതയും, യൗവനത്തിന്റെ പരിപൂണ്ണതയും ഈശ്വരാനുഗ്രഹങ്ങളാണ്‌. ആത്മാവുമാത്രമല്ല, ശരീരവും കൂടിച്ചേർന്നതാണ്‌ ജീവിതം. ശരീരത്തെ മാനിക്കൂ. ജരാനരകൾ ബാധിച്ച ഒരു ഈശ്വരരൂപം നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാനായിരിക്കില്ല നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. മനുഷ്യശരീരവും അങ്ങനെയാണ്‌, അതിന്റെ പൂർണ്ണതയെ ആദരിക്കൂ. എങ്കിൽ മാത്രമേ വാർദ്ധക്യത്തിലും അതിന്റെ തേജസ്സ് നിലനിർത്താനാവൂ. ഒന്നുകൂടി വ്യക്തമായിപ്പറഞ്ഞാൽ, ശാരീരികമായ യൗവനവും കാലത്തിന്റെ പ്രയാണത്തിലൂടെ കൈവരുന്ന നിർമ്മലതയും ഒന്നുചേരുന്നതാണ്‌ പരിപൂണ്ണത... വിശുദ്ധത...

ശൈശവ-ബാല്യകാലങ്ങളുടെ നിർമ്മലതയും നിഷ്കളങ്കതയും യൗവനത്തിലും നഷ്ടപ്പെടാതെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക...വാർദ്ധക്യസഹജമായ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ താക്കോലാണിത്.

Wednesday, January 04, 2012

സമ്പത്ത് പണം ആകുമ്പോൾ

സമ്പത്ത്‌ പണം

ധനവും ധാന്യവുമെല്ലാം പൗരാണികകാലം മുതൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടുപോരുന്നു. ‘മിയതേ അനയാ ഇതി മായാ’. അളക്കാൻ കഴിയുന്നത് ഏതാണോ അത് മായ. അളക്കാൻ കഴിയുന്ന പണത്തെയാണോ നാം പൂജിക്കുന്നത്? അല്ല. സമ്പത്തിന്റെ പ്രതിനിധിയാണിവിടെ നാണയങ്ങൾ. പ്രകൃതിയിൽ അളക്കാനാവാത്ത അവസ്ഥയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സമ്പത്തിൽ ചില ക്രിയകൾ നടത്തുമ്പോഴാണ്‌ അത് അളന്നു തിട്ടപ്പെടുത്താനാവുന്നത്. അമൂല്യമായ ജലം ഭൂമിയിലുണ്ട്. അത് അളന്ന് കുപ്പിയിലാക്കുമ്പോൾ മൂല്യം നിശ്ചയിക്കാനാവുന്നു. മനുഷ്യസൃഷ്ടിയായ‘കറൻസി’ എന്നത് തികച്ചും മിഥ്യയായ ഒരു സമ്പാദ്യമാണ്‌. ഇത് ഏറെ പ്രയോജനകരവും സൗകര്യപ്രദവുമാണെങ്കിലും അറിവില്ലാതെയുള്ള പ്രയോഗം ആപത്കരമായിത്തീരും.

ഒരാൾ എപ്രകാരം പണം സമ്പാദിക്കുന്നു എന്നതുപോലെ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്‌ ആ പണം എപ്രകാരം വിനിയോഗിക്കുന്നു എന്നതും. ലക്ഷങ്ങളും കോടികളും സമ്പാദിക്കുന്നവർ അക്കാരണം കൊണ്ടുമാത്രം ആദരണീയരാകുന്നു. എന്നാൽ ഇവർ ഈ പണം ഉപയോഗിച്ച് ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾ അവനവനിലും മറ്റുമനുഷ്യരിലും ചുറ്റുപാടിലും എങ്ങനെയെല്ലാം ബാധിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ വിശകലനം ആവശ്യമാണ്‌. ഈ പ്രവർത്തനങ്ങളും പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളുമായിരിക്കണം സമ്പാദ്യത്തിന്‌ മൂല്യം നിശ്ചയിക്കാനുള്ള മാനദണ്ഡം.

ധനാഗമനമാർഗ്ഗങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല അതിന്റെ മുന്നോട്ടുള്ള പ്രയാണത്തെക്കുറിച്ചുകൂടി ബോധവാനാകണമെന്നാണ്‌ മതങ്ങൾ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. ധർമ്മാനുസൃതമായി സമ്പാദിച്ചവ യഥേഷ്ടം വിനിയോഗിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം നമുക്കുണ്ടെന്നു വിചാരിക്കരുത്. അതിന്റെ വിനിയോഗത്തിലും ധർമ്മം പാലിച്ചിരിക്കണം. ദാനധർമ്മം നടത്തുമ്പോൾ അത് അർഹിക്കുന്നവർക്ക് കിട്ടിയാൽ മാത്രമേ പുണ്യപ്രവൃത്തിയാകുന്നുള്ളൂ. സൗജന്യമായി വിതരണം ചെയ്തു എന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം അത് ദാനധർമ്മത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരില്ല. ആർഭാടവും ധൂർത്തും നിന്ദ്യമായ കർമ്മങ്ങളാണ്‌. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ അത് അത്രയും കൂടുതൽ പ്രകൃതിയെയും സഹജീവികളെയും ദ്രോഹിക്കലാണ്‌. സമ്പന്നരാഷ്ട്രങ്ങളും പെട്രോളിയം ഉൽപാദകരാഷ്ട്രങ്ങളും ഇക്കാര്യത്തിൽ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്നു. വികസ്വര രാഷ്ട്രങ്ങൾ അവരെ പിൻതുടരുന്നു.

വിശന്നുവലഞ്ഞു വരുന്നവൻ ധനികനായാലും ദരിദ്രനായാലും ഭക്ഷണം കിട്ടിയേതീരൂ. അതിന്റെ ആവശ്യകത ഒരുപോലെയാണ്‌. എന്നാൽ അവർ ഒരു ഭക്ഷണശാലയിൽ കയറിയെന്ന് കരുതുക. അവിടെ എല്ലാവർക്കും തുല്യനിരക്കിലാണ്‌ ഭക്ഷണം വിൽക്കുന്നത്. അതായത്, സമ്പന്നൻ അവന്റെ സമ്പത്തിന്റെ ചെറിയൊരുശതമാനം വിലയായി നൽകുമ്പോൾ ദരിദ്രൻ താരതമ്യേന കൂടിയശതമാനം വിലയായി നൽകേണ്ടിവരുന്നു. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ എല്ലാവരിൽനിന്നും തുല്യനിരക്കാണല്ലോ ഈടാക്കുന്നത്. നമ്മുടെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥിതിയുടെ ഈ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് അറിവുണ്ടായിരിക്കണം. ഭക്ഷണം വിൽക്കരുതെന്നും വൈദ്യസഹായത്തിന്‌ പ്രതിഫലം വാങ്ങരുതെന്നും പണ്ടുള്ളവർ പറഞ്ഞിരുന്നത് അവ അമൂല്യമാണെന്ന തിരിച്ചറിവുണ്ടായിരുന്നതിനാലാണ്‌. സേവനങ്ങൾ നൽകുന്നവരുടെ സംരക്ഷണം സമൂഹത്തിലെ ജനങ്ങൾ തന്നെ ഏറ്റെടുത്തിരുന്നു. എല്ലാവരും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ്‌ സമൂഹമെന്ന ബോധത്തോടെ സഹവർത്തിത്വത്തിലൂടെ ജീവിച്ചിരുന്നു. അങ്ങനെ മ്യൂല്യച്യുതി ഒഴിവായി. ഇന്ന് പ്രാണവായുവിനെങ്കിലും ‘വില’യിടാത്തത് ആശ്വാസകരമാണ്‌...

വിവിധങ്ങളായ മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ സമ്പാദിക്കുന്ന ധനം മുഴുവൻ ഈശ്വരനിൽ അർപ്പിക്കുന്നതായി സങ്കൽപ്പിക്കുന്ന പതിവ് ചില ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നു. ഉത്തമമായ കാര്യങ്ങൾക്കല്ലാതെ പണം ചെലവഴിക്കുന്നതിൽ നിന്നും ഇതവരെ വിലക്കിയിരുന്നു. ദുർവ്യയം തീർത്തും ഒഴിവായി. അതുവഴി സമൂഹവും സുരക്ഷിതരായി. സമ്പത്തിനെപണമാക്കാതിരിക്കുക; പണത്തിനെയും സമ്പത്തായി കരുതുക. വരവറിഞ്ഞ് ചെലവ് ചെയ്താൽ മാത്രം പോരായെന്ന് സാരം.